logo
logo

Zdjęcie: arch./ -

Orędownik nowej ewangelizacji

Czwartek, 31 lipca 2014 (02:00)

Był duchowym ojcem ks. kard. Adama Sapiehy. Jego procesem beatyfikacyjnym żywo interesował się św. Jan Paweł II. W tym roku mija 150 lat od wstąpienia Sługi Bożego o. Bernarda Łubieńskiego do seminarium redemptorystów.

Ta rocznica jest okazją do przypomnienia duchowej sylwetki tego redemptorysty, który ma niebywałe zasługi dla odrodzenia religijnego, moralnego i narodowego Polski na przełomie XIX i XX wieku. Może być więc patronem i orędownikiem nowej ewangelizacji w naszej Ojczyźnie. Do seminarium redemptorystów wstąpił 7 września 1864 r. w Londynie. Zmarł w 1933 r. w Warszawie w powszechnej opinii świętości i pochowany został w kościele św. Klemensa przy ul. Karolkowej.

Trwa jego proces beatyfikacyjny. W 2004 r. w Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych w Watykanie złożono obszerne Positio. Teraz do beatyfikacji o. Łubieńskiego potrzeba cudu zdziałanego przez Boga za wstawiennictwem o. Bernarda. Dlatego modlimy się o cud i zachęcamy wiernych do takiej modlitwy.

Bardzo bogatą działalność o. Bernarda można streścić w siedmiu punktach. Po pierwsze, jego wielką zasługą było sprowadzenie do Polski zgromadzenia redemptorystów w 1883 roku. Założył pierwszy, bardzo ubogi klasztor w Mościskach k. Lwowa. Po drugie, o. Bernard charakteryzował się ogromną apostolską gorliwością i siłą w cierpieniach i licznych przeciwnościach. Mając 39 lat, został dotknięty częściowym paraliżem nóg. Pomimo tego cierpienia przeprowadził ponad tysiąc misji i rekolekcji dla różnych grup społecznych. Po trzecie, szerzył kult Matki Bożej Nieustającej Pomocy i świętych Polaków, sprowadził z Rzymu ponad 70 obrazów Matki Bożej Nieustającej Pomocy.

Po czwarte, był charyzmatycznym spowiednikiem i kierownikiem duchowym. Miał żywe kontakty m.in. ze św. Zygmuntem Felińskim, z bł. Marią Karłowską, ks. kard. Adamem Sapiehą, o. Jackiem Woronieckim. Po piąte, był apostołem pióra: napisał wiele książek o tematyce religijnej, m.in. życiorys św. Alfonsa, św. Klemensa i św. Gerarda. Po szóste, przyczynił się do założenia ważnych klasztorów Ojców Redemptorystów: w Krakowie, Tuchowie i w Warszawie. I wreszcie po siódme, był wzorowym zakonnikiem redemptorystą, przekazicielem autentycznej tradycji pochodzącej wprost od św. Alfonsa, założyciela redemptorystów, i św. Klemensa. Mógł to uczynić dlatego, że przebywał w wielu redemptorystowskich klasztorach w Europie, a nawet spotkał tych współbraci, którzy osobiście znali św. Klemensa. Dzięki licznym podróżom i bardzo dobrej znajomości sześciu języków można powiedzieć, że był w pewnym sensie obywatelem Europy, zachowując jednocześnie wielką miłość do własnej Ojczyzny.

Procesem beatyfikacyjnym o. Bernarda żywo interesował się Jan Paweł II. Kilkakrotnie o tym wspominał o. Janowi Piekarskiemu, który przez wiele lat pracował w Watykanie. Papieżowi znana była postać o. Łubieńskiego zapewne poprzez ks. kard. Adama Sapiehę, z którym o. Bernard utrzymywał bliskie kontakty.


Informacje o otrzymanych łaskach za przyczyną Sługi Bożego o. Bernarda Łubieńskiego można przesyłać do wicepostulatora sprawy beatyfikacji o. Sławomira Pawłowicza, ul. Wysoka 1, 33-170 Tuchów; e-mail: o.bernard@cssr.pl.

o. Paweł Mazanka CSsR

Nasz Dziennik