logo
logo

Zdjęcie: arch./ -

Nowenna do Najświętszego Serca Pana Jezusa

Sobota, 6 czerwca 2015 (19:51)

Nowenna do Najświętszego Serca Pana Jezusa. Dzień czwarty.

Serce posłuszne

Już Ewangelistów w spojrzeniu na Jezusa i Jego dzieło zbawcze zdumiewało Jego posłuszeństwo. Jego życie znaczy dogłębnie posłuszeństwo względem Ojca, którego zwieńczeniem jest modlitwa w Ogrodzie Oliwnym, w której wylewa przed Ojcem swoją duszę, a przez to wylanie w pełni przyjmuje dzieło zbawcze, które przyszedł spełnić: „Ojcze, jeśli chcesz, zabierz ode Mnie ten kielich. Wszakże nie moja wola, lecz Twoja niech się stanie” (Łk 22,42). Cierpienie ostatnich dni życia jest dla Jezusa szkołą posłuszeństwa: „Stał się posłuszny aż do śmierci – i to śmierci krzyżowej” (Flp 2,8). Można po prostu powiedzieć, że życie Jezusa i Jego dzieło w posłuszeństwie okazuje swoją wielkość i swoją głębię, a tym samym wyraża tajemnicę Jego Serca.

Posłuszeństwo jest postawą, która rodzi się z poznania i przyjęcia prawdy, dojrzewa w wierności, jest konsolidowane pokorą i świadectwem, a więc polega na formowaniu wewnętrznym serca, które potem wyraża się w czynach. W posłuszeństwie człowiek przyjmuje sercem to, co najważniejsze, czyli prawdę, potwierdzając jej wagę swoim życiem. Posłuszeństwo jest na pewno rezygnacją z siebie, ale nie tylko rezygnacją, która sprowadzałaby się do podporządkowania się czemuś, co arbitralnie jest narzucane człowiekowi. Patrząc na posłuszeństwo Jezusa, widzimy w nim harmonię Jego Serca, które godzi się na trud przyjęcia wymagań Ojca, które zmierzają do tego, by połączyć się z Nim za pośrednictwem konkretnych czynów. Te czyny stają się potwierdzeniem przyjęcia prawdy i dzieła, które powinno się spełnić – dzieła służącego Bogu i człowiekowi. Serce Jezusa jest więc Sercem posłusznym, a Jego dzieło zbawcze jest dziełem posłuszeństwa.

Posłuszeństwo jest postawą, która stanowi duchowe zaplecze cywilizacji prawdy i miłości, ponieważ wyznaje się nim, że prawda i dobro posiadają absolutne pierwszeństwo w życiu indywidualnym i społecznym, a tym samym stanowią fundament wzajemnych relacji. Chodzi tutaj o relację posłuszeństwa w stosunku do praw, którymi w życiu społecznym powinien kierować się człowiek – praw, których granicę wyznacza oczywiście prawo Boże. Chodzi o posłuszeństwo względem obyczaju, który kształtuje relacje narodowe. Chodzi o wzajemne posłuszeństwo w rodzinie, które potem staje się źródłem wzajemnego zaufania.

Modlitwa:

Najświętsze Serce Jezusa, które w najwyższym stopniu wyraziłoś się w posłuszeństwie względem Ojca, które posłuszeństwem najpełniej zaświadczyłoś o prymacie prawdy i dobra, które przez posłuszeństwo dokonałoś naszego zbawienia, spraw, aby i nasze życie wyrażało się wielką wiernością w budowaniu cywilizacji prawdy i miłości. Amen.

Litania do Najświętszego Serca Pana Jezusa

ks. prof. Janusz Królikowski

Nasz Dziennik