logo
logo

Zdjęcie: Mateusz Marek/ Nasz Dziennik

Życie człowieka jest święte, bo jest dziełem Boga

Wtorek, 5 kwietnia 2016 (20:52)

Obrońcy życia zebrali się w poniedziałek wieczorem w kościele Mariackim na Mszy św., by błagać Pana Boga o obronę życia od poczęcia do naturalnej śmierci. Eucharystii przewodniczył ks. kard. Stanisław Dziwisz, metropolita krakowski.

Na początku Mszy św. ks. kard. Dziwisz przypomniał, że obrońcy życia spotykają się na dorocznej modlitwie 25 marca. W tym roku data ta wypadła w Wielki Piątek i uroczystość Zwiastowania Pańskiego została w kalendarzu liturgicznym przesunięta na pierwszy dzień po oktawie Wielkanocy.

– Dziś więc w sposób szczególny kontemplujemy tajemnicę Syna Bożego Jednorodzonego, który „dla nas ludzi i dla naszego zbawienia zstąpił z nieba. I za sprawą Ducha Świętego przyjął ciało z Maryi Dziewicy i stał się człowiekiem”. Wypowiadając dzisiaj te słowa podczas odmawiania Credo, uklękniemy na znak wdzięczności Bogu, że pochylił się nad naszym losem i stał się jednym z nas – wyjaśnił i dodał, że z  inicjatywy Ojca Świętego Jana Pawła II uroczystość Zwiastowania Pańskiego jest jednocześnie Dniem Świętości Życia.

– Przypomnijmy, że „jego podstawowym celem jest budzenie w sumieniach, w rodzinach, w Kościele i w społeczeństwie świeckim wrażliwości na sens i wartość ludzkiego życia w każdym momencie i w każdej kondycji”. Tak dwadzieścia jeden lat temu pisał święty Papież w encyklice rozpoczynającej się od słów „Ewangelia życia” i głoszącej wartość i nienaruszalność ludzkiego życia – zaznaczył.

W homilii metropolita krakowski powrócił do sceny Zwiastowania. – W dniu Zwiastowania dla Maryi zaczynał się nowy etap życia, zmieniający radykalnie Jej dotychczasowe plany i marzenia – mówił.

Jak mówił kardynał, charakterystyczną cechą naszych czasów jest zdumiewający paradoks.

– Z jednej strony ogromny postęp medycyny daje nam możliwość skutecznego leczenia wielu chorób i w ten sposób przedłużania życia człowieka, do którego przyczyniają się również lepsze warunki życia, pracy i odpoczynku wielu ludzi. Z drugiej strony jesteśmy świadkami niespotykanej w historii skali zamachów na ludzkie życie, i to nie tylko ze strony ślepego terroryzmu, ale także wyrafinowanych technik eliminujących bezbronne życie u jego początków. Do tego obrazu dodajmy jeszcze zjawisko eutanazji – eliminowanie w świetle prawa ludzi starych i chorych jako „bezproduktywnych” w kulturze, w której liczy się siła, zdrowie, sprawność i zysk – podkreślał kanodzieja.

Ksiądz kard. Dziwisz przywołał Jana Pawła II, który opisując nasz świat, „pełen świateł i cieni”,  uświadamiał nam, że „stoimy wobec nadludzkiego, dramatycznego zmagania między złem i dobrem, między śmiercią i życiem, między »kulturą śmierci« i »kulturą życia«. Jesteśmy nie tylko świadkami, ale nieuchronnie zostajemy wciągnięci w tę walkę: wszyscy w niej uczestniczymy i stąd nie możemy uchylić się od obowiązku bezwarunkowego opowiedzenia się po stronie życia” (Evangelium vitae, 28).

– Życie człowieka jest święte, bo jest dziełem Boga. Życie człowieka nie jest jego własnością. Ono należy do Stwórcy, od którego wszyscy wyszliśmy i do którego wszyscy powracamy, a nasze bytowanie na ziemi to tylko pierwszy i znikomy wycinek nieskończonej całości, którą nazywamy życiem na wieki z Bogiem w Jego królestwie. Życie człowieka jest święte, bo jesteśmy stworzeni na obraz i podobieństwo Boga. Jesteśmy Jego dziećmi. To jest fundament godności osoby ludzkiej – istoty rozumnej i wolnej, powołanej do miłości. Życie nasze jest święte również dlatego, że dla każdego z nas Syn Boży stał się człowiekiem i za każdego z nas przelał swoją Krew, abyśmy mieli prawdziwe życie i mieli je w obfitości – zauważal metropolita krakowski, dodając z całą mocą, że każdy człowiek ma prawo do życia. Każde bezbronne dziecko ma prawo do życia. I dlatego tak ważne i potrzebne są różne inicjatywy i działania poszczególnych osób oraz instytucji, którym przyświeca ta fundamentalna zasada.

Ksiądz kard. Dziwisz mówił także o Duchowej Adopcji Dziecka Poczętego.

– Dziewięciomiesięczna modlitwa o to, by poczęte dziecko nie zostało odrzucone przez rodziców i społeczeństwo, może czynić cuda, może przemieniać ludzkie serca, może uratować życie. Bardzo dziękuję wszystkim, którzy podejmują się takiej formy duchowej adopcji poczętego dziecka. Tylko Bóg zna rozmiary tego dzieła, podejmowanego przez ludzi o wrażliwych sercach, którzy kiedyś usłyszą z ust Syna Człowieczego: „Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili” – zaznaczył.

Kaznodzieja podkreślił także wielką rolę „okien życia”.

– „Okno życia” jest szczególnym świadkiem. Z jednej strony widzi dramat matki rozstającej się ze swoim dzieckiem, ale powierzającej je dobrym sercom, w dobre ręce. Z drugiej strony „okno” otwiera się dla dziecka wołającego o rodziców, o rodzinę, w której ma prawo wzrastać, otoczone miłością i troską. „Okno” jest symbolem i wyrazem wrażliwości sióstr czuwających, aby przejąć ten skarb, a następnie powierzyć go kochającym nowym rodzicom – powiedział ks. kard. Dziwisz. 

Małgorzata Pabis

NaszDziennik.pl