logo
logo
zdjęcie

Święty Józef w pracy, Modesto Faustini, 1890 r Zdjęcie: / Domena publiczna

Opiekun Świętej Rodziny zatroszczy się i o nas

Wtorek, 6 kwietnia 2021 (14:12)

Aktualizacja: 6 kwietnia 2021 (14:15)

Nabożeństwo do Przeczystego Serca św. Józefa na pierwsze środy miesiąca

W wyjątkowym Roku św. Józefa pragniemy zaprosić Państwa do podjęcia razem z redakcją „Naszego Dziennika” nabożeństwa do Przeczystego Serca św. Józefa w pierwsze środy miesiąca. Wspólną modlitwę w intencji ratowania Kościoła, wiary, naszych rodzin rozpoczniemy w środę 7 kwietnia. Już w piątek 19 marca, w uroczystość św. Józefa, dołączymy do „Naszego Dziennika” książeczkę „Nabożeństwo do Przeczystego Serca św. Józefa. Na pierwsze środy miesiąca”. Znajdą się w niej informacje o tym nabożeństwie, warunki jego odprawienia, rozważania na poszczególne pierwsze środy miesiąca i modlitwy do św. Józefa. Aby dobrze przygotować się do zawierzenia św. Józefowi, w tajemnice Jego Przeczystego Serca wprowadzały nas artykuły ks. Dariusza Dąbrowskiego COr, z których ostatni zamieszczamy dziś.


 

 

Od stu lat w tradycji Kościoła każda środa poświęcona jest św. Józefowi. Tak postanowił Papież Benedykt XV w liście apostolskim „Bonum sane” z 25 lipca 1920 r.: „Ufni zaś w pomoc tego, którego opiece Pan Bóg oddał Jednorodzonego Syna Wcielonego oraz Bogurodzicę Dziewicę, polecamy wszystkim biskupom katolickim, aby w tych szczególnie ciężkich czasach zachęcali jak najusilniej wiernych do uciekania się o pomoc do św. Józefa. Stolica Apostolska zatwierdziła już wiele sposobów oddawania Mu czci, chcemy jednak przede wszystkim, aby w miarę możliwości za staraniem biskupów każda środa w tygodniu, a nadto jeden cały miesiąc w każdej diecezji tej czci był poświęcony”.

Serce Józefa w nauczaniu papieży

Formy kultu serca św. Józefa natrafiały w historii na trudności. Jednak po czasie prób i poszukiwań właściwego wyrazu teologicznego najwyższe autorytety wskazują kierunek. Nie sposób wyliczyć wszystkie miejsca nauczania papieskiego na temat powiązania serca św. Józefa z sercami Jezusa i Maryi, ale należy wspomnieć zakończenie adhortacji Jana Pawła II o rodzinie „Familiaris consortio”: „Jemu, Maryi i Józefowi zawierzam każdą rodzinę. W Ich ręce i Ich sercu oddaję tę adhortację: niech Oni podadzą ją wam, czcigodni Bracia i umiłowani Synowie, i niech otworzą wasze serca na światło, którym Ewangelia promieniuje na każdą rodzinę” (FC 86).

Oczywiście nie zabrakło odniesień Jana Pawła II do serca św. Józefa w adhortacji Jemu poświęconej – „Redemptoris custos” (por. 8; 19; 31), gdzie Papież pisze, że św. Józef złożył z miłości do Zbawiciela ofiarę ze swojego serca i dlatego otaczał Jezusa miłością i czułą troskliwością, jaka może się zrodzić w sercu ojca. Serce Józefa było przepełnione oblubieńczą miłością do Maryi, a miłość ta była darem Ducha Świętego, przez co odznaczało się czystością, przez którą służył dziełu odkupienia.

Na koniec należy przywołać ostatni list Papieża Franciszka, ustanawiający Rok św. Józefa, zatytułowany „Ojcowskim sercem”.

 

Serce Józefa w polskiej mistyce

Motyw serca św. Józefa pojawia się również w polskiej mistyce. Sługa Boża matka Teresa od Jezusa Marchocka, karmelitanka (zm. 1652), w swej „Auto-biografii mistycznej” wspomina o „złączeniu serc”, czyli jedności z sercami Jezusa, Maryi i Józefa. Ta jeszcze mało znana polska mistyczka z XVII w. pisze: „Ilem jest członkiem Ciała Jego mistycznego przenajświętszego, mając uczestnictwo wszystkich zasług Jego, nadto ilem jest córka (acz niegodna i niezasłużona) tak Jego samego, jako też i przenajświętszej i najbłogosławniejszej Matki Syna Bożego, na ostatek w zjednoczeniu najsłodszego Serca Chrystusowego i serca najsłodszej Matki Jego i serca św. Józefa, ojca mego i serca św. Teresy, matki mojej i wszystkich wespół serc Jemu najmilszych i najbardziej podobających się, które wszystkie na każde odetchnienie moje do tego aktu przyzywam i ścisłe z sercem moim złączam”.

Nabożeństwo pierwszych śród miesiąca

W Polsce od 1995 r. nabożeństwo do Przeczystego Serca św. Józefa szerzy Wspólnota Świętego Józefa – Societas Sancti Joseph. Otrzymała ona zgodę do prywatnego odmawiania go wydaną przez Kurię Biskupią Warszawsko-Praską w 2019 r. Jego istotą jest Komunia św. wynagradzająca przez pięć pierwszych śród miesiąca w nawiązaniu do nabożeństwa pierwszych sobót wynagradzających Niepokalanemu Sercu Maryi objawionych w Fatimie. To wynagrodzenie przeżywane jest w jedności Trzech Serc: Jezusa, Maryi i Józefa. Nabożeństwo do Przeczystego Serca św. Józefa składa się w całości z następujących elementów:

I. Spowiedź i Komunia św. wynagradzająca Niepokalanemu Sercu Maryi (z modlitwą wynagradzającą po Komunii). Jeśli ktoś odprawia w tym samym czasie nabożeństwo pierwszych piątków lub pierwszych sobót miesiąca, nie musi iść ponownie do spowiedzi za dwa lub trzy dni (jeżeli jest w stanie łaski uświęcającej), należy tylko wzbudzić przy spowiedzi intencję wynagradzającą Niepokalanemu Sercu Maryi.

II. Rozważania na poszczególne pierwsze środy miesiąca dotyczą misji św. Józefa w czasie prób i doświadczeń, stanowiącej filar Świętej Matki Kościoła, oraz cnót św. Józefa: posłuszeństwa i wiary, czystości, troski i opiekuńczości, i życia rodzinnego.

III. Litania do św. Józefa.

IV. Wybrane modlitwy do św. Józefa.

V. Wzbudzenie intencji na zakończenie nabożeństwa.

Nabożeństwo do Przeczystego Serca św. Józefa uczy życia w bliskości Maryi i Jezusa ze św. Józefem, bycia w „komunii” z Nimi, wyczuwania tego wspólnego „rytmu serc” w służbie Kościołowi i tworzenia wspólnoty z tymi, którzy odnowę Kościoła widzą w gotowości pełnienia woli Bożej najpierw w milczeniu i modlitwie, a potem w działaniu. Uczy na pierwszym miejscu tego, co nadprzyrodzone – prymatu życia duchowego, aby dzięki temu rzetelnie wypełniać swoje powołanie, obowiązki stanu, uświęcać życie rodzinne ofiarną miłością, a życie zawodowe – sumienną pracą.

Sedno tego nabożeństwa to coś więcej niż odmówienie modlitw: to ufne powierzenie się opiece Temu, który nie zawahał się wkroczyć na drogę wiary pośród wielu niepewności i ciemności. Józef dzięki Jezusowi, za którego ojca uchodził i rzeczywiście z postanowienia Bożego funkcje ojcowskie sprawował, doszedł do celu swojej wędrówki, wypełniając powierzone mu zadania. Gdy nastał czas rozstania z tym światem, godzi się z wolą Bożą, aby Jezus i Maryja pozostali sami, aby niebawem znów Ich spotkać w domu Ojca Niebieskiego, albowiem miłość nigdy nie umiera.

Świadomie praktykowanie tego nabożeństwa pokaże, że św. Józef jest dla nas ojcem i orędownikiem, bo tak jak Jezus możemy znaleźć u niego poczucie bezpieczeństwa i miłości. Pozwoli nam odkryć w chwilach naszych największych prób, naszej osobistej kalwarii życia, że pustynia przeżywana ze św. Józefem jest miejscem schronienia i dojrzałym miejscem odnowy.

Ks. Dariusz Dąbrowski COr

Nasz Dziennik