Ameryka Północna to także Meksyk, kraje Ameryki Środkowej i Karaiby. Warunki pracy sióstr różnią się
tutaj równie mocno jak potrzeby mieszkańców. W Stanach Zjednoczonych zgromadzenia współtworzyły sieć szkół, szpitali i ośrodków społecznych. Na Haiti organizują leczenie i posiłki. W Kanadzie pomagają kolejnym pokoleniom emigrantów zachować kontakt z Kościołem
i polskim językiem.
Nazaretanki. Od polskich emigrantów po uniwersytet
Nazaretanki rozpoczęły pracę w Stanach Zjednoczonych
w 1885 roku. Błogosławiona Franciszka Siedliska przyjechała wówczas do Chicago, aby odpowiedzieć
na potrzeby emigrantów, wśród nich polskich rodzin.
Dziś siostry pracują w edukacji, ochronie zdrowia, parafiach i instytucjach społecznych. Podejmują również posługę w więzieniach i ośrodkach rekolekcyjnych.
Jednym z ich dzieł jest Holy Family University w Filadelfii, założony w 1954 roku jako Holy Family College.
Uczelnia prowadzi studia na różnych poziomach, w tym doktoranckie. Zgromadzenie pozostaje także związane
ze szkołami Nazareth Academy w Filadelfii oraz Nazareth Prep w Pittsburghu.
Ta ostatnia placówka łączy przygotowanie do studiów
z praktykami zawodowymi. Kieruje ofertę również do młodzieży ze środowisk o ograniczonych możliwościach edukacyjnych. Nazaretanki współuczestniczą ponadto
w odpowiedzialności za katolicki system medyczny CHRISTUS Health. Instytucje tworzone przez siostry rozwijają się dzięki współpracy z personelem świeckim, który prowadzi znaczną część ich codziennej działalności.
Franciszkanki Misjonarki Maryi. Ponad osiem
dekad opieki
Franciszkanki Misjonarki Maryi są obecne między innymi
w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie i Meksyku. Ich amerykańska historia obejmuje wieloletnią opiekę
nad osobami z niepełnosprawnościami.
W Cardinal Hayes Home w Millbrook w stanie Nowy Jork siostry pracowały od 1941 roku. Placówka zapewnia opiekę i terapię młodym osobom z niepełnosprawnościami rozwojowymi. FMM zakończyły tam posługę w czerwcu 2024 roku, po 83 latach. Archidiecezja nowojorska wskazała na ograniczenia wynikające ze spadku
liczby powołań.
W pożegnaniu uczestniczyli mieszkańcy miejscowości, pracownicy ośrodka i siostry. Jedną z żegnanych misjonarek była pochodząca z Wietnamu s. Martha Vu, która spędziła w placówce szesnaście lat.
Historia Millbrook pokazuje również wyzwanie stojące przed zgromadzeniami: jak zapewnić ciągłość opieki,
gdy maleje liczba sióstr zdolnych do pracy. Coraz większą odpowiedzialność podejmują świeccy współpracownicy.
Felicjanki. Polska misjonarka w zespole na Haiti
W Jacmel na Haiti pracuje s. Julitta Kurek z Polski. Wspólnie z s. Ingą Borko i s. Marilyn Minter tworzy
zespół misji felicjanek, która obejmuje pomoc medyczną, żywnościową i edukacyjną. W sierpniu 2026 roku zgromadzenie opublikowało kolejny raport z jej działalności. Jednym z najważniejszych przedsięwzięć jest mobilna przychodnia im. Matki Angeli. Haitański personel medyczny dociera do mieszkańców górskich okolic Jacmel, którzy mają ograniczony dostęp do leczenia.
Misja pomaga również opłacać naukę, kupować przybory
i mundurki szkolne. Uczniowie objęci wsparciem podejmują zadania na rzecz wspólnoty, między innymi pomagają młodszym dzieciom w nauce. Program dostępu do bezpiecznej wody angażuje całe rodziny. Kobiety otrzymują filtry i pojemniki, a następnie dzielą się uzdatnioną wodą
z kolejnymi gospodarstwami. Pod koniec 2022 roku względy bezpieczeństwa zmusiły siostry do opuszczenia kraju. Działalność kontynuowali miejscowi pracownicy
i partnerzy. Zgromadzenie informuje, że misjonarki
wróciły już do Jacmel.
Misjonarki Chrystusa Króla. Praca wśród Polonii
Katecheza, przedszkole, przygotowanie liturgii
i prowadzenie zespołów muzycznych należą do zadań Misjonarek Chrystusa Króla dla Polonii Zagranicznej. Siostry pracują między innymi w Stanach Zjednoczonych
i Kanadzie.
W kwietniu 2026 roku przełożoną generalną zgromadzenia została s. Katarzyna Zaremba. Wcześniej przez ponad trzydzieści lat posługiwała w północnoamerykańskich placówkach polonijnych, między innymi w Chicago, Lombard, Vancouver i Brampton. Kierowała również Delegaturą Północnoamerykańską.
Doświadczenie jej pracy obejmuje katechezę, wychowanie przedszkolne i liczne obowiązki parafialne. Tak wygląda duża część codzienności sióstr wspierających emigracyjne wspólnoty.
Zgromadzenie pomaga rodzinom przekazywać wiarę
i polską kulturę dzieciom dorastającym za granicą. Towarzyszy im równocześnie w życiu w nowym środowisku.
Oblatki Najświętszego Odkupiciela.
Pomoc na ulicach Meksyku
W mieście Meksyk Oblatki Najświętszego Odkupiciela docierają do kobiet w prostytucji, w tym osób, które doświadczyły przymusu i przemocy. Siostry odwiedzają kobiety na ulicach. Rozmawiają z nimi i zapraszają do programów obejmujących edukację oraz pomoc medyczną i psychologiczną.
Współpracuje z nimi s. Lucía Herrerías ze Zgromadzenia Słowa Bożego. Opowiadała o kobietach, które do prostytucji zostały zmuszone jeszcze jako dziewczęta. Część nie potrafi czytać ani pisać, dlatego także spotkania biblijne wymagają dostosowania do ich sytuacji.
Opisane dzieła wymagają różnych kompetencji:
od medycyny i pedagogiki po pomoc psychologiczną
oraz znajomość języków. Łączy je praca z konkretnymi rodzinami i osobami, których potrzeby często pozostają niewidoczne poza najbliższym otoczeniem.
