Człowiek, który pozostawił pierścień biskupi w pyle peruwiańskich pampasów, by wziąć w dłonie klucze Kościoła powszechnego, wrócił do domu.
Leon XIV jest w Chiclayo, w „swoim” Chiclayo, w „ukochanej diecezji”, która trafiła na czołówki światowych mediów za sprawą jego bezprecedensowego pozdrowienia wypowiedzianego po hiszpańsku z centralnej loggii Bazyliki św. Piotra 8 maja 2025 roku.
Kardynał Prevost wracał tu już kilkakrotnie po tym, jak Papież Franciszek wezwał go do Rzymu, by powierzyć mu kierowanie Dykasterią ds. Biskupów. Podczas licznych spotkań w katedrze dawał wyraz tęsknocie za tym „wiernym ludem”, który sprawia, że każdy, kto przemierza te ulice, czuje się kimś wyjątkowym. A cóż dopiero jego pasterz!
Pasterz, który podniósł na duchu całą wspólnotę i okazywał jej miłość, czułość i odwagę w dramatycznych chwilach, takich jak powodzie wywołane zjawiskiem El Niño czy brak dostępu do opieki medycznej podczas pandemii COVID-19.
„Bienvenido en su casa, Papa León” – „Witaj w swoim domu, Papieżu Leonie!”. Papież nie jest już nawet po prostu „Peruwiańczykiem” – jest „Papieżem z Chiclayo” (el Papa chiclayano), jak głoszą transparenty najróżniejszych rozmiarów.
Rozmieszczono je na całej, liczącej 17 kilometrów trasie, od bazy lotniczej Chiclayo Teniente Coronel Pedro Ruiz Gallo, gdzie o godzinie 9.06 czasu lokalnego Leon XIV wylądował samolotem Airbus A320neo linii Latam, aż po Pampas de Pimentel, nieopodal Chiclayo. To właśnie tam odbyła się wielka Msza święta na rzecz ewangelizacji narodów.
