Sudan Płd.: Trzy lata bez wieści o porwanym księdzu

Mimo że miesiąc po ich zniknięciu odprawiono za nich
Mszę św. pogrzebową, pytanie o ich los nigdy nie przestało się pojawiać. „Czas minął, ale pytania pozostały. Ból pozostał. Tęsknota pozostała” – podkreślił ordynariusz diecezji Tombura-Yambio, gdzie obaj pracowali. W liście
do diecezjan ks. bp Kussala wyraził nadzieję, że pewnego dnia „usłyszymy prawdę o naszych zaginionych braciach”. 

Południowosudański hierarcha przypomniał, że ks. Luk był wiernym sługą Ewangelii, pasterzem oddanym misji pokoju, pojednania i nadziei w Chrystusie, a Michael Gbeko, jego towarzysz w służbie, wiernie kroczył u jego boku. Wskazał, że ich zaginięcie „jest nie tylko otwartą raną dla wspólnoty Kościoła, ale narodową raną, moralną próbą dla naszego społeczeństwa”. Hierarcha dodał: „Wciąż ich szukamy, wciąż szukamy prawdy, wciąż domagamy się sprawiedliwości”.

Ksiądz bp Kussala przypomniał, że sytuacja w Sudanie Południowym pozostaje krytyczna, kraj naznaczony jest konfliktami, podziałami i ubóstwem. „Pamiętamy o nich
nie tylko z bólem, ale z wiarą, odwagą i niezachwianym zaangażowaniem na rzecz prawdy i sprawiedliwości” – wskazał biskup. Podkreślił konieczność dalszego zaangażowania Kościoła na rzecz pojednania i budowania pokoju w tym najmłodszym państwie świata. Zwracając się do władz kraju, hierarcha przypomniał, że Sudan Płd. potrzebuje „przywództwa godnego godności naszego ludu”. Wskazał, że „władza to nie tylko siła, to przede wszystkim odpowiedzialność przed Bogiem i przed historią”. 

Ksiądz biskup przypominał, że zaginięcie ks. Luka i jego kierowcy nie jest odosobnionym przypadkiem. „W całym kraju zaginęło wiele osób. Wiele istnień ludzkich zostało lekceważąco odebranych. Wiele rodzin nadal płacze w ciszy” – przypomniał biskup Tombura-Yambio, wzywając do „budowania kultury, w której życie jest chronione, w której nikt nie znika bez pociągnięcia kogokolwiek do odpowiedzialności, w której sprawiedliwość nie jest wybiórcza, a pokój jest zakorzeniony w prawdzie”.

Południowosudański hierarcha wskazał na rolę kapłanów w jednaniu rozbitych wspólnot, kształtowaniu sumień poprzez edukację, przywracaniu godności ubogim oraz w niesieniu nadziei tam, gdzie wciąż trwa lęk i cierpienie.