Bydgoszcz: 200-lecie Żywego Różańca

Historia Żywego Różańca nierozerwalnie związana jest
z postacią młodej Francuzki, która – otwarta na działanie Ducha Świętego – zapragnęła zaangażować świeckich
w misyjne dzieło Kościoła poprzez prostą, codzienną modlitwę.

Ksiądz bp Krzysztof Włodarczyk, który przewodniczył
Mszy św., przypomniał niezwykłe wydarzenia z jej życia, zwracając uwagę na cudowne uzdrowienie Pauliny
Jaricot w sanktuarium św. Filomeny w Mugnano.

– Paulina Jaricot, która w wieku 35 lat była bardzo chora, prawie umierająca, zapragnęła przed śmiercią powierzyć swoje życie św. Filomenie. W czasie adoracji Najświętszego Sakramentu doznała uzdrowienia. Papież Grzegorz XVI uznał je za cud i ustanowił św. Filomenę patronką
Żywego Różańca – przypomniał ksiądz biskup.

Ordynariusz diecezji bydgoskiej podkreślił, że początkiem tej niezwykłej drogi nie był jednak sam cud, lecz głębokie nawrócenie młodej kobiety. Po śmierci matki Paulina zaczęła szukać odpowiedzi na pytanie o sens życia. Poruszona kazaniem o przemijalności dóbr doczesnych rozdała ubogim swoją biżuterię, złożyła ślub czystości
i rozpoczęła działalność apostolską wśród świeckich.

– Jesteśmy zdumieni, jak bardzo Paulina Jaricot była
uległa Duchowi Świętemu, który pobudzał ją do nowych pomysłów i inicjatyw na rzecz szerzenia Ewangelii
i służby ubogim – wskazał ks. bp Włodarczyk.

Hierarcha zwrócił uwagę, że wspólnota Żywego Różańca nie ogranicza się jedynie do odmawiania kolejnych modlitw.

– Jako członkowie Żywego Różańca mamy za pomocą wspólnej modlitwy wytrwać w wierności Bogu, bronić
od zła siebie i bliźnich oraz naśladować cnoty Maryi.
W odmawianiu Różańca do istoty należy przylgnięcie sercem, rozumem i wolą do Chrystusa i Maryi
w rozważanej tajemnicy. To właśnie ono stanowi
o głębi tej modlitwy – podkreślił.