Ekspozycja opowiada o pierwszym powojennym buncie społeczeństwa, które w imię godności oraz wolności odważyło się i podjęło ryzyko sprzeciwu wobec komunistycznego systemu w Polsce. Protest został brutalnie stłumiony.
Wystawa ma formę osobistych opowieści o wydarzeniach Poznańskiego Czerwca 1956. Jej konstrukcja opiera się na relacjach bezpośrednich uczestników, którzy pełnią rolę narratorów i prowadzą odbiorcę przez kolejne etapy protestu. Zwiedzający nie jest wyłącznie obserwatorem ekspozycji, lecz zostaje włączony w narracje, podążając symboliczną drogą, jaką przeszli mieszkańcy Poznania.
