Zajęcia skierowane były zarówno do uczniów szkoły podstawowej, jak i do nauczycieli.
Warsztaty w Rzymie miały charakter pilotażowy i odbyły się w ramach współpracy kościoła i Hospicjum św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Rzymie z Instytutem Pamięci Narodowej.
Ksiądz Tomasz Jarosz, administrator kościoła i hospicjum, podkreślił, że współpraca z IPN rozwija się na wielu płaszczyznach. Realizowane są wspólne projekty, jak cykl „Spotkań z historią”, którego druga edycja odbędzie się w tym roku.
„Warsztaty edukacyjne są kolejnym przykładem owocnej współpracy, która służy przede wszystkim Polakom mieszkającym na co dzień w Rzymie, a w szczególności najmłodszym uczniom Katolickiej Szkoły Podstawowej im. św. Jana Pawła II w Rzymie. Dziękuję Instytutowi Pamięci Narodowej za gotowość do współpracy [...]” – zaznaczył ks. Tomasz Jarosz.
„Kościół i Hospicjum św. Stanisława BM w Rzymie od XVI wieku służy Polakom i pozostaje ważnym ośrodkiem życia polonijnego. Dzięki tej współpracy możemy realizować liczne inicjatywy naukowe i edukacyjne” – dodał ks. dr Adam Szpotański z Oddziałowego Biura Badań Historycznych IPN we Wrocławiu.
Program obejmował różnorodne zajęcia edukacyjne. Nauczyciele uczestniczyli w szkoleniu „Grywalizacja w edukacji historycznej na przykładzie gier IPN", podczas którego zaprezentowano metody wykorzystywania mechanizmów znanych z gier w nauczaniu historii.
Jak wyjaśniał Grzegorz Kowal, naczelnik Oddziałowego Biura Edukacji Narodowej IPN we Wrocławiu, mechanizmy takie jak rywalizacja, zdobywanie punktów czy współpraca między uczniami mogą skutecznie zwiększać zaangażowanie młodych ludzi. „Staramy się wykorzystywać elementy znane z gier, aby młodzi ludzie poznawali historię w bardziej interaktywny sposób. Gry są uzupełnieniem tradycyjnej edukacji – pomagają lepiej zapamiętać fakty i wczuć się w realia epoki” – tłumaczył.
Szczególnie ważne jest prowadzenie takich działań w środowiskach polonijnych. „Nawet mieszkając za granicą, młodzi Polacy mogą działać na rzecz Ojczyzny i zachować poczucie swojej tożsamości. Chcemy, aby historia była dla nich żywym doświadczeniem, a nie tylko wiedzą z podręczników” – mówił Grzegorz Kowal. Dodał również, że gry edukacyjne IPN uzupełniane są materiałami i wskazówkami bibliograficznymi, które pomagają pogłębiać zdobytą wiedzę.
Równolegle odbywały się zajęcia dla uczniów w różnym wieku. Najmłodsze dzieci uczestniczyły w warsztatach „Polskie symbole narodowe”, prowadzonych przez Jakuba Horbacza z Oddziałowego Biura Edukacji Narodowej IPN we Wrocławiu. Zajęcia miały charakter interaktywny i łączyły elementy nauki z zabawą. „Historia nie musi być wyłącznie wiedzą książkową. W pracy z dziećmi bardzo ważna jest bezpośrednia interakcja i element zabawy, dzięki którym wiedza przyswajana jest w naturalny sposób” – podkreślał edukator.
Starsze klasy wzięły udział w zajęciach poświęconych Danucie Siedzikównie „Ince” oraz w warsztatach dotyczących „Dywizjonu 303”. Jak wyjaśniał ks. dr Adam Szpotański, historia młodej sanitariuszki Armii Krajowej pokazuje, jak ważne w życiu są wierność wartościom i gotowość niesienia pomocy innym.
„»Inka« to przykład młodej osoby, która pozostała wierna wartościom i złożonej przysiędze. Niosła pomoc nie tylko rannym żołnierzom podziemia, ale także swoim przeciwnikom, dlatego jest także przykładem postawy miłosierdzia wobec każdego człowieka potrzebującego pomocy” – zaznaczył.
Równocześnie młodsze dzieci uczestniczyły w zajęciach „Co by było, gdyby zwierzęta mówiły? Miś Wojtek”, które w przystępny sposób przybliżały historię II wojny światowej.
Podczas spotkań edukatorzy starali się nawiązywać do miejsca, w którym odbywały się warsztaty. „W Rzymie możemy odwoływać się choćby do historii II Korpusu Polskiego i generała Andersa, który jest związany również z dziejami Włoch. Pokazujemy te powiązania, aby dzieci lepiej rozumiały, że polska historia jest częścią historii Europy” – wyjaśniał Jakub Horbacz.
Pracownicy Instytutu Pamięci Narodowej zwracali uwagę, że edukacja historyczna w środowiskach polonijnych odgrywa szczególną rolę. Dzięki niej młodzi ludzie wychowujący się poza Polską mogą lepiej poznawać swoje korzenie i budować świadomość narodową.
Jak podkreślali organizatorzy, młodzież polonijna często staje się naturalnymi ambasadorami polskiej historii i kultury w krajach, w których dorasta. Wiedza zdobyta podczas takich spotkań pomaga im opowiadać o Polsce swoim rówieśnikom i przedstawiać jej historię w szerszym, międzynarodowym kontekście.
