Maria z Magdali, uzdrowiona przez Pana Jezusa, towarzysząc Mu w Jego wędrówkach, usługiwała Mu
z wielką miłością (por. Łk 8,3). Gdy uczniowie opuścili swojego Mistrza, Maria Magdalena stała pod krzyżem
wraz z Maryją, innymi niewiastami oraz św. Janem
(por. J 19,25). O brzasku dnia Paschy ukazał się jej Jezus
i posłał ją, aby głosiła apostołom o Jego zmartwychwstaniu (por. Mk 16,9; J 20,11-18).
Kult św. Marii Magdaleny jest powszechny w Kościele tak na Zachodzie, jak i na Wschodzie. Ma ona swoje sanktuaria, do których od wieków licznie podążają pielgrzymi. W Efezie pokazywano jej grób i bazylikę wystawioną nad nim ku jej czci. Kiedy zaś Turcy zawładnęli miastem, jej relikwie miały zostać przeniesione z Efezu
do Konstantynopola za cesarza Leona Filozofa (886-912). Kiedy krzyżowcy opanowali Konstantynopol (1202-1261), mieli przenieść relikwie Marii Magdaleny do Francji, do Vezelay, gdzie po dziś dzień doznają czci. We Francji jest jeszcze jedno sanktuarium św. Marii Magdaleny, w La Saint Baume.
Maria Magdalena jest patronką zakonów kobiecych; Prowansji, Sycylii, Neapolu; dzieci, które mają trudności
z chodzeniem, fryzjerów, kobiet, osób kuszonych, ogrodników, studentów i więźniów.
