Patryk urodził się w Brytanii w 385 r., w rodzinie chrześcijańskiej. Nosił celtyckie imię Sucat. Kiedy miał
16 lat, korsarze porwali go do Irlandii. Przez 6 lat był
tam pasterzem owiec. W tym czasie nauczył się języka irlandzkiego.
Na przypadkowym statku udało mu się zbiec do północnej Francji. Tam kształcił się w dwóch najgłośniejszych wówczas szkołach misyjnych: w Erinsi i w Auxerre.
Podjął studium przygotowujące go do pracy na misjach. Był uczniem św. Germana z Auxerre.
Papież wyświecił go na biskupa w 432 r. i wysłał do Irlandii. Patryk zastał tam małe grupy chrześcijan, ale stanowiły one wyspy w morzu pogaństwa. Krajem rządzili naczelnicy szczepów i znakomitych rodzin. Kapłani pogańscy zażywali wielkiej powagi. Patryk swoim umiarem i podarkami
zdołał większość z nich pozyskać dla wiary. Obchodził poszczególne rejony Zielonej Wyspy, wstępując najpierw do ich władców i prosząc o zezwolenie na głoszenie Ewangelii. W Armagh założył swoją stolicę.
Często przeszkadzano mu w jego misji. Zdarzały się zamachy na jego życie. Na ogół jednak jego praca
miała ton spokojny. Spotykał się z życzliwością tak poszczególnych władców, jak i miejscowej ludności.
Zmarł 17 marca 461 r. w Armagh, które to miasto stało
się odtąd stolicą prymasów irlandzkich. Święty Patryk przeżył ok. 76 lat, w tym ok. 40 lat w Irlandii, która czci
go jako swojego apostoła, ojca i patrona. Jest on
również patronem Nigerii (nawróconej przez irlandzkich misjonarzy) oraz Montserrat, archidiecezji nowojorskiej, bostońskiej, Ottawy, Armagh, Cape Town, Adelajdy
i Melbourne, a także inżynierów, fryzjerów, kowali, górników, upadłych na duchu oraz dusz w czyśćcu cierpiących.
W ikonografii święty przedstawiany jest w biskupim
stroju. Jego atrybutem jest liść koniczyny.
