Człowiek, który pozostawił pierścień biskupi w pyle peruwiańskich pampasów, by wziąć w dłonie klucze Kościoła powszechnego, wrócił do domu.
Leon XIV jest w Chiclayo, w „swoim” Chiclayo, w „ukochanej diecezji”, która trafiła na czołówki światowych mediów za sprawą jego bezprecedensowego pozdrowienia wypowiedzianego po hiszpańsku z centralnej loggii bazyliki św. Piotra 8 maja 2025 roku.
Kardynał Prevost wracał tu już kilkakrotnie po tym, jak Papież Franciszek wezwał go do Rzymu, by powierzyć mu kierowanie Dykasterią ds. Biskupów. Podczas licznych spotkań w katedrze dawał wyraz tęsknocie za tym „wiernym ludem”, który sprawia, że każdy, kto przemierza te ulice, czuje się kimś wyjątkowym. A cóż dopiero jego pasterz!
Pasterz, który podniósł na duchu całą wspólnotę i okazywał jej miłość, czułość i odwagę w dramatycznych chwilach, takich jak powodzie wywołane zjawiskiem El Niño czy brak dostępu do opieki medycznej podczas ogłoszonej pandemii COVID-19.
„Bienvenido en su casa, Papa León” – „Witaj w swoim domu, Papieżu Leonie!”. Papież nie jest już nawet po prostu „Peruwiańczykiem” – jest „Papieżem z Chiclayo” (el Papa chiclayano), jak głoszą transparenty najróżniejszych rozmiarów.
Rozmieszczono je na całej, liczącej 17 km trasie, od bazy lotniczej Chiclayo Teniente Coronel Pedro Ruiz Gallo, gdzie o godz. 9.06 czasu lokalnego Leon XIV wylądował samolotem Airbus A320neo linii Latam, aż po Pampas de Pimentel, nieopodal Chiclayo. To właśnie tam odbyła się wielka Msza św. na rzecz ewangelizacji narodów.

