Szymon poniósł śmierć męczeńską za panowania cesarza Trajana. O przecięciu Szymona piłą na pół, jak głosi legenda (a nawet piłą drewnianą), dowiadujemy się z jego średniowiecznych żywotów. Średniowieczna tradycja podaje, że Szymon głosił Ewangelię wraz z apostołem
św. Judą Tadeuszem po całej Afryce Północnej od Egiptu
do Mauretanii i że w swych podróżach dotarł nawet do Wysp Brytyjskich, gdzie właśnie poniósł śmierć męczeńską.
Kult św. Judy Tadeusza jest szczególnie żywy od XVIII w.
w Austrii i Polsce. Bardzo popularne jest w tych krajach nabożeństwo do św. Judy jako patrona od spraw beznadziejnych. Z tego powodu w wielu kościołach odbywają się specjalne nabożeństwa ku jego czci, połączone z odczytaniem próśb i podziękowań.
W ikonografii św. Juda Tadeusz przedstawiany jest
w długiej, czerwonej szacie lub w brązowo-czamym płaszczu. Trzyma mandylion z wizerunkiem Jezusa
– według podania jako krewny Jezusa miał być do Niego bardzo podobny. Jego atrybutami są: barka rybacka, kamienie, krzyż, księga, laska, maczuga, miecz, pałki, którymi został zabity, topór.
