Ojciec Święty mówił o tym na audiencji dla włoskich nauczycieli religii. Podkreślił centralne miejsce ich misji w procesie edukacji. Wynika to z faktu, że „wymiar religijny stanowi konstytutywny element ludzkiego doświadczenia i nie może być marginalizowany w formacji młodych pokoleń”.
Papież podkreślił, że prawdziwa świeckość nie wyklucza faktu religijnego. Wręcz przeciwnie, potrafi go wykorzystać jako zasób edukacyjny. W kraju takim jak Włochy nauczanie religii katolickiej jest dyscypliną o wielkiej wartości kulturowej. Pomaga w „zrozumieniu dynamiki historycznej i społecznej, a także przejawów myśli, geniuszu i sztuki, które ukształtowały i nadal kształtują oblicze Włoch, Europy i wielu krajów świata”.
Najważniejsze jest jednak wprowadzenie młodych w „fascynującą przygodę wewnętrznego dialogu z Bogiem”.
Chodzi o to, by „pomóc młodym w rozpoznaniu głosu, który w rzeczywistości już w nich rozbrzmiewa, aby go nie zagłuszyć ani nie mylić z hałasami, które ich otaczają. W naszej epoce, kiedy nieustannie jesteśmy bombardowani wszelkiego rodzaju bodźcami, bardzo łatwo można wyciszyć ten głos. Dlatego też wychowanie do słuchania i odnajdywania tego głosu jest jednym z najważniejszych darów, jakie można zaoferować młodym pokoleniom. Człowiek nie może żyć bez prawdy i autentycznych znaczeń, a młodzi ludzie, nawet jeśli czasami wydają się apatyczni lub nieczuli, za fasadą pozornej obojętności często ukrywają niepokój i cierpienie tych, którzy »słyszą zbyt wiele« i zbyt intensywnie, nie potrafiąc nazwać tego, czego doświadczają”.
Stąd też wynika znaczenie misji, którą pełnią nauczyciele religii, ponieważ prawdę przekazuje się za pośrednictwem ludzi. To oni mają kształtować w swych uczniach umiejętności „słuchania sercem, w wewnętrznej wolności i zdolności do krytycznego myślenia, zgodnie z dynamiką, w której wiara i rozum nie ignorują się nawzajem, ani nie są sobie przeciwne, ale są towarzyszami podróży w pokornym i szczerym poszukiwaniu prawdy”.
Papież podkreślił, że młodzi potrafią docenić wiarygodnych nauczycieli i świadków. „Wasi uczniowie nie potrzebują gotowych odpowiedzi, ale bliskości i szczerości ze strony dorosłych, którzy będą im towarzyszyć z autorytetem i odpowiedzialnością, gdy zmagają się z wielkimi pytaniami życia. Będą pamiętać oczy i słowa tych, którzy potrafili dostrzec w nich wyjątkowy dar, tych, którzy potraktowali ich poważnie, tych, którzy nie bali się dzielić z nimi kawałka drogi, i dali się poznać jako ludzie, którzy szukają, myślą, żyją i wierzą”.
