Trzmiele uczą się prostego kodu Morse’a

Naukowcy z Queen Mary University of London po raz pierwszy wykazali, że owady, w tym przypadku trzmiele Bombus terrestris – potrafią podejmować decyzję o tym, gdzie żerować, na podstawie czasu trwania bodźców wzrokowych.

W kodzie Morse’a krótki błysk, czyli „kropka”, oznacza literę „E”, a dłuższy błysk, czyli „kreska” – literę „T”. Dotąd zdolność rozróżniania między „kropką” a „kreską” obserwowano jedynie u ludzi i innych kręgowców, takich jak makaki czy gołębie.

Naukowcy zbudowali specjalny labirynt, w którym trenowali pojedyncze trzmiele, aby znajdowały nagrodę w postaci cukru przy jednym z dwóch migających obrazów kół, wyświetlanych w krótszym lub dłuższym czasie. Na przykład gdy krótki błysk, czyli „kropka”, był powiązany z cukrem – to długi błysk, czyli „kreska”, wiązał się z gorzką substancją, której trzmiele nie lubią.

W każdym pomieszczeniu labiryntu zmieniano położenie tych bodźców – „kropki” i „kreski”, aby trzmiele nie mogły kierować się wskazówkami przestrzennymi przy podejmowaniu decyzji.

Po tym, jak nauczyły się od razu podlatywać do migającego koła powiązanego z cukrem, przeprowadzono testy z użyciem migających świateł, ale bez obecności cukru, by sprawdzić, czy ich wybory rzeczywiście zależą od sygnałów świetlnych, a nie od zapachowych lub wizualnych wskazówek związanych z samym cukrem.

Stało się jasne, że trzmiele nauczyły się rozróżniać światło na podstawie czasu jego trwania – większość z nich kierowała się od razu do „właściwego” błysku, wcześniej powiązanego z nagrodą cukrową, niezależnie od położenia bodźca w przestrzeni.