Ks. abp Fulton cierpiał dla Kościoła

Od kapłaństwa do pracy akademickiej

Fulton J. Sheen od początku wyróżniał się zainteresowaniami filozoficznymi i naukowymi. Jak sam mówił, w kapłaństwie chciał poznawać „to, o czym myśli świat” oraz odpowiadać na błędy w świetle filozofii
św. Tomasza.

Po studiach w Europie, w Louvain i na Papieskim Uniwersytecie św. Tomasza w Rzymie, z doktoratami
z filozofii i teologii powrócił do Peorii i przez pewien
czas pracował jako wikariusz w ubogiej parafii w centrum miasta. Zaangażował się tam m.in. w ewangelizację
„od drzwi do drzwi”. Wkrótce rozpoczął pracę profesora
na Katolickim Uniwersytecie Ameryki w Waszyngtonie, gdzie przez 25 lat należał do najbardziej popularnych wykładowców. W tym okresie napisał ponad połowę
ze swoich blisko 70 książek.

Jego kaznodziejstwo wyróżniało się znakomitym przygotowaniem. Ksiądz Sheen nie korzystał z notatek,
a opanowanie materiału zawdzięczał wielogodzinnym przygotowaniom i pamięciowemu przyswajaniu treści.

Ewangelizacja przez radio i telewizję

W latach 30. i 40. XX wieku ks. Sheen zdobył ogólnokrajową popularność jako prowadzący program
„The Catholic Hour”, emitowany przez NBC Radio w Nowym Jorku. Podejmował w nim także kwestie społeczne
i polityczne, w tym zagrożenie ze strony komunizmu. 
W 1943 roku, w szczytowym okresie II wojny światowej, anonimowy informator zawiadomił Federalne Biuro Śledcze (FBI), że ks. abp Fulton J. Sheen ostro krytykuje Związek Sowiecki i jego przywódcę Józefa Stalina. Duchowny, noszący wówczas tytuł prałata, od wielu lat wypowiadał
się na te tematy i przedstawiał intelektualną krytykę marksizmu. Jego działalność zwróciła uwagę FBI, które prowadziło dotyczące go śledztwo.

W 1950 roku ks. Sheen został dyrektorem Dzieła Rozkrzewiania Wiary i przeniósł się do Nowego Jorku.
Rok później został mianowany biskupem pomocniczym Nowego Jorku, a 11 czerwca 1951 roku przyjął sakrę biskupią w Rzymie. Jako odpowiedzialny za działalność misyjną z dużą energią rozwijał dzieło ewangelizacji.

Największą popularność przyniósł mu telewizyjny program „Life Is Worth Living”, emitowany we wtorkowe wieczory
w latach 1952-1957. Według materiału jego widownię szacowano na około 30 mln osób. Ksiądz Sheen mówił
o sensie życia i wierze, posługując się m.in. charakterystyczną tablicą.

Dochody z reklam oraz jego książek przeznaczano na wsparcie misji. Każdy 30-minutowy program poprzedzała godzina przygotowań. W 1953 roku ks. Sheen otrzymał nagrodę Emmy dla najlepszej osobowości telewizyjnej. Odbierając ją, w charakterystyczny sposób podziękował swoim „autorom”: Mateuszowi, Markowi, Łukaszowi
i Janowi.

Kaznodzieja i duszpasterz

Ksiądz bp Sheen był także cenionym kaznodzieją.
Podczas podróży po świecie odwiedzał misje i gromadził  rzesze ludzi. Szczególną sławą cieszyły się jego kazania wielkopiątkowe w katedrze św. Patryka w Nowym Jorku.

Jego styl łączył erudycję, dowcip i humor z prostym językiem oraz troską o człowieka. Działalność medialna
ks. bp. Sheena przyczyniła się do osłabienia nastrojów antykatolickich w Stanach Zjednoczonych. Sam duchowny podkreślał jednak, że nie przypisywał sobie zasługi
za nawrócenia. Gdy Papież Pius XII zapytał go, ilu ludzi pomógł nawrócić, miał odpowiedzieć, że obawia się,
iż policzenie ich mogłoby sprawić, że przypisałby sobie to, czego dokonał Bóg.

Centralne miejsce w jego życiu duchowym zajmowała codzienna godzina adoracji eucharystycznej, którą nazywał „godziną, która wypełnia mój dzień”. Żywił również szczególne nabożeństwo do Matki Bożej.

Trudne doświadczenia

Sława przyniosła ks. Sheenowi także trudne doświadczenia. Sam później interpretował swoje cierpienia jako doświadczenie, które pozwoliło mu głębiej zrozumieć tajemnicę krzyża.

W latach 1966-1969 był biskupem Rochester w stanie Nowy Jork. Aktywnie uczestniczył w Soborze
Watykańskim II, angażował się także w pomoc ubogim
i sprzeciw wobec wojny w Wietnamie. Jego posługa
w Rochester spotkała się jednak z silnym oporem
i zakończyła się wcześniejszym przejściem na emeryturę.

W 1969 roku Paweł VI nadał mu tytuł arcybiskupa.
Do końca życia ks. abp Sheen pozostawał aktywny jako kaznodzieja i rekolekcjonista, prowadząc m.in. rekolekcje dla kapłanów oraz występując w mediach. 2 października 1979 roku, dwa miesiące przed jego śmiercią, Papież Jan Paweł II odwiedził katedrę św. Patryka podczas swojej  wizyty w Stanach Zjednoczonych. W trakcie uroczystości Ojciec Święty uścisnął abp. Sheena i powiedział: „Dobrze pisałeś i mówiłeś o Panu Jezusie Chrystusie. Jesteś wiernym synem Kościoła”.

Choć abp Fulton Sheen nigdy nie odwiedził Polski, w swojej działalności wielokrotnie odwoływał się do jej historii i roli w chrześcijańskiej Europie. Postrzegał Polskę jako „naród męczenników”, który stał się pierwszą i największą ofiarą obu totalitaryzmów: narodowego socjalizmu i komunizmu. W swoich audycjach radiowych w trakcie II wojny światowej oraz w okresie zimnej wojny często stawiał postawę Polaków jako wzór wierności wartościom chrześcijańskim w obliczu prześladowań.

Śmierć i proces beatyfikacyjny

Arcybiskup Fulton Sheen zmarł 9 grudnia 1979 roku
w Nowym Jorku, w wieku 85 lat, po długich problemach zdrowotnych związanych z operacją serca. Zmarł
w obecności Najświętszego Sakramentu. Po jego śmierci rozwijała się cześć wiernych, którzy zwracali się do niego także w modlitwie o wstawiennictwo. Proces beatyfikacyjny rozpoczęto w 2002 roku, a 10 lat później ks. abp Sheen został ogłoszony Czcigodnym Sługą Bożym.