Choć źrebak przyszedł na świat w niedzielę, to matka przez kilka dni nikomu nie pozwalała się do niego zbliżyć. Teraz tabun w Tuszymie liczy sześć koników polskich. Są to: ogier Herbarz, klacze Tuszyma, Hrabina, Troska oraz wałach Teksas. Młody konik nie ma jeszcze imienia. Zostanie mu ono nadane dopiero w wyniku konkursu ogłoszonego wśród uczniów ze szkół zaprzyjaźnionych z Nadleśnictwem Tuszyma, które w ramach lekcji przyrody często odwiedzają zagrodę koni.
Jak poinformował NaszDziennik.pl Artur Święch, specjalista ds. ochrony przyrody w Nadleśnictwie Tuszyma, w tym tygodniu zostały wysłane zaproszenie do szkół z prośbą o zgłaszanie propozycji imion dla źrebaka.
– Imię powinno zaczynać się na literę „H” lub „T”. Po wybraniu imienia i ukończeniu przez źrebaka czterech miesięcy zostanie on zgłoszony do Związku Hodowców Koni w Rzeszowie w celu nadania mu paszportu konia – wyjaśnia Artur Święch.
Koniki polskie, nazywane niegdyś mierzynami, po swych przodkach zachowały niezależny, łagodny charakter. Ich populacja w Polsce waha się w granicach tysiąca osobników. Jesienią zmieniają sierść na zimową, gromadzą spore zapasy tłuszczu, ponadto cechują się dużą odpornością na niekorzystne warunki pogodowe. Są zbliżone wyglądem do tarpanów, które w średniowieczu żyły w lasach wschodniej Polski, Litwy czy Prus. Później zaczęto je odławiać i krzyżować z innymi rasami koni. Ostatnie tarpany pod koniec XVIII wieku zostały umieszczone w zwierzyńcu Zamoyskich niedaleko Biłgoraja. W 1806 r. zwierzęta te rozdano okolicznym gospodarzom. Sto lat później odkryto, że w okolicach Biłgoraja wciąż można spotkać koniki przypominające tarpany. Pierwsze próby hodowli tych zwierząt, nazwanych przez prof. Tadeusza Vetulaniego konikami polskimi, podjęto w 1923 r. w stadninie w Janowie Podlaskim. W 1936 r. w Białowieży założono rezerwat konika polskiego służący restytucji tarpana leśnego drogą naturalnej selekcji. Podczas okupacji liczące kilkadziesiąt osobników stado koni zostało zrabowane przez Niemców. Po wojnie udało się odzyskać część zwierząt, nieliczne odnaleziono także w Polsce. W Nadleśnictwie Tuszyma zwierzęta te żyją od 1995 r.
Konik polski charakteryzuje się wysoką inteligencją i odpornością na choroby. Jest to koń wierzchowy także dla dzieci i młodzieży, doskonały do rekreacji, rajdów konnych czy wycieczek. Jego niski wzrost, 130-140 cm, sprawia, że nawet wielogodzinne siedzenie w siodle nie jest uciążliwe dla jeźdźca. Konik polski jest pomocny także w pracach rolnych, używany do lekkich zaprzęgów. Jego łagodny charakter i inteligencja sprawiają, że doskonale nadaje się do hipoterapii.
