Rewers złotej monety o masie 8 gramów przedstawia popiersie kard. Stefana Wyszyńskiego z profilu oraz napis: „Serce Narodu jest w Sercu Boga”, będący fragmentem wypowiedzi księdza Prymasa.
Z kolei rewers srebrnej dziesięciozłotówki przedstawia popiersie kard. Wyszyńskiego wspartego o pastorał oraz odręczny łaciński napis: „Per Mariam – Soli Deo”. Warto przypomnieć, że „Soli Deo – Samemu Bogu” to zawołanie biskupie ks. Prymasa Wyszyńskiego, do którego w późniejszym czasie dodał „Per Mariam – przez Maryję”, co wskazuje na ogromny kult maryjny w życiu tego pasterza.
Na awersach obu monet – złotej i srebrnej – przedstawiony został herb kard. Stefana Wyszyńskiego. Nakład złotej monety to 1500 sztuk, natomiast nakład monety srebrnej – 12 000 sztuk. Obie monety kolekcjonerskie można od dzisiaj nabyć w okręgowych oddziałach NBP oraz w sklepie internetowym Kolekcjoner. Jeśli chce się dołączyć do swojej kolekcji monetę złotą, trzeba się liczyć z wydatkiem rzędu 2200 złotych, natomiast cena emisyjna monety srebrnej to 150 złotych.
Stefan Wyszyński urodził się 3 sierpnia 1901 roku w Zuzeli na Mazowszu. Po maturze wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego we Włocławku. Sakrament kapłaństwa przyjął 3 sierpnia 1924 roku. Studiował prawo kanoniczne na Wydziale Prawa i Nauk Ekonomiczno-Społecznych KUL w Lublinie, które to studia zwieńczył doktoratem. W 1946 roku otrzymał nominację na biskupa lubelskiego, a dwa lata później – po śmierci kard. Augusta Hlonda – został biskupem Gniezna i Warszawy. Jako Prymas przez 33 lata kierował Kościołem w Polsce. Zmarł 28 maja 1981 roku w Warszawie. Jego pogrzeb 31 maja, na który nie mógł przybyć ranny po zamachu Ojciec Święty Jan Paweł II, zgromadził setki tysięcy wiernych. O tym, kim był dla Kościoła i Polski kard. Wyszyński, najlepiej świadczą słowa wypowiedziane przez Ojca Świętego Jana Pawła II wkrótce po wyborze na najwyższy urząd w Kościele: „Nie byłoby na Stolicy Piotrowej tego Papieża Polaka, który dziś pełen bojaźni Bożej, ale i pełen ufności rozpoczyna nowy pontyfikat, gdyby nie było Twojej wiary, niecofającej się przed więzieniem i cierpieniem, Twojej heroicznej nadziei, Twego zawierzenia bez reszty Matce Kościoła, gdyby nie było Jasnej Góry i tego całego okresu dziejów Kościoła w Ojczyźnie naszej, które związane są z Twoim biskupim i prymasowskim posługiwaniem”.
Prymas Wyszyński był człowiekiem bardzo odważnym, człowiekiem ducha, przewodnikiem i ojcem dla Polski pogrążonej w komunistycznej niewoli. Pod jego przewodnictwem Kościół katolicki w okresie PRL-u był jedyną instytucją, która nie dała się podporządkować i nie uległa komunistycznym władzom. Do historii przeszły słowa Prymasa Wyszyńskiego „non possumus” wypowiedziane w 1953 roku, kiedy władza w sposób jawny zaczęła ingerować w wewnętrzne życie Kościoła i w zasady obsadzania stanowisk kościelnych. Komunistyczny reżim nie mogąc uciszyć Prymasa Polski, zdecydował się go internować. Aresztowany 25 września 1953 roku kard. Wyszyński wyszedł na wolność dopiero 28 października 1956 roku. W „więziennym kojcu” – jak to sam zwykł określać – w Rywałdzie, Stoczku Warmińskim, Prudniku Śląskim oraz w Komańczy zawsze czuł się wolny. Z tego poczucia wolności i odpowiedzialności za losy ojczyzny i Narodu zrodziły się Wielka Nowenna przed obchodami milenium chrztu Polski i Jasnogórskie Śluby Narodu Polskiego. Tekst Ślubów na Jasną Górę dostarczyła z klasztoru sióstr nazaretanek w Komańczy bliska współpracownica ks. kard. Wyszyńskiego, Maria Okońska, która odwiedzała Prymasa w miejscu odosobnienia. 26 sierpnia 1956 roku w 300. rocznicę lwowskich ślubów króla Jana Kazimierza, kiedy w Częstochowie odbywały się uroczystości i kiedy składano Jasnogórskie Śluby Narodu, Prymas Polski wciąż był w niewoli. Jego duchową obecność symbolizował pusty fotel z biało-czerwonymi różami. Prymas przekazał też hostię, która została konsekrowana podczas sprawowanej wówczas Mszy św. Komańcza była dla kard. Wyszyńskiego ostatnim etapem trzyletniej niewoli. Po wydarzeniach 1956 roku władze uwolniły księdza Prymasa z niewoli, chcąc uspokoić wzburzony Naród. Prymas Tysiąclecia odznaczał się szczególną miłością do Ojczyzny, co streścił słowami: „Kocham Ojczyznę więcej niż własne serce. I cokolwiek czynię dla Kościoła, czynię dla niej”. Tę miłość do Boga, Matki Najświętszej i Polski zaszczepiał swoim rodakom.
Kard. Stefan Wyszyński zmarł 28 maja 1981 roku w Warszawie. Jego proces beatyfikacyjny rozpoczął się z inicjatywy Ojca Świętego Jana Pawła II 29 maja 1989 roku. Beatyfikacja kard. Stefana Wyszyńskiego – Prymasa Polski oraz matki Elżbiety Róży Czackiej odbędzie się 12 września br. w Świątyni Opatrzności Bożej w Warszawie.
Monety kolekcjonerskie upamiętniające wyniesienie na ołtarze Prymasa Tysiąclecia zaprojektowała Dobrochna Surajewska, a na zlecenie NBP wyprodukowała je Mennica Polska S.A.
