Od wielu lat pracuje Pani w zawodzie ratownika medycznego i pomaga osobom potrzebującym. Proszę wyjaśnić, na czym polega pierwsza pomoc?
– Jest to zespół czynności podejmowanych w celu ratowania osoby będącej w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego, wykonywanych przez osobę, która znajduje się na miejscu zdarzenia. Chodzi tutaj przede wszystkim
o przywrócenie i utrzymanie funkcji życiowych, takich jak oddychanie i tętno, a także o zapobieganie ich utracie. Celem pierwszej pomocy jest również zapewnienie ulgi
w cierpieniu oraz niedopuszczenie do dalszych zachorowań.
Wiele osób boi się udzielać pierwszej pomocy. Obawa często związana jest
z myśleniem, że mogą bardziej zaszkodzić niż pomóc. Czy każdy z nas może udzielić pierwszej pomocy?
– Nie tyle możemy, co nawet powinniśmy jej udzielać.
W świetle obowiązującego prawa jesteśmy do tego zobowiązani. W art. 4 Ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym czytamy: „Kto zauważy osobę lub osoby znajdujące się w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego lub jest świadkiem zdarzenia powodującego taki stan,
w miarę posiadanych możliwości i umiejętności ma obowiązek niezwłocznego podjęcia działań zmierzających do skutecznego powiadomienia o tym zdarzeniu podmiotów ustawowo powołanych do niesienia pomocy osobom
w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego”. Za nieudzielenie pomocy grozi nawet kara pozbawienia wolności do lat 3. Mówi o tym art. 162 Kodeksu karnego.
Zawsze jesteśmy do tego zobowiązani?
– Pierwszej pomocy powinniśmy udzielać w sytuacji, gdy życie i zdrowie nasze lub osób, z którymi przebywamy, które są pod naszą opieką, nie jest narażone na żadne niebezpieczeństwo. Są także inne sytuacje, w których jesteśmy zwolnieni z tego obowiązku. Na przykład, gdy pomocy udziela ktoś, kto się na tym bardziej zna, ma większe doświadczenie lub gdy udzielenie tej pomocy wymaga podjęcia jakiegoś zabiegu medycznego.
Drogi Czytelniku,
cały artykuł jest dostępny w wersji elektronicznej „Naszego Dziennika”.
Zapraszamy do zakupu w sklepie elektronicznym
