Narodowy Dzień Życia został powołany decyzją Sejmu RP 27 sierpnia 2004 r. Jego celem jest skłonienie do refleksji nad wartością każdego ludzkiego istnienia oraz promowanie działań na rzecz jego ochrony. Inicjatywa ta podkreśla również odpowiedzialność władz i społeczeństwa za wsparcie najsłabszych i najbardziej bezbronnych.
Z kolei Dzień Świętości Życia, obchodzony 25 marca,
został ustanowiony przez Kościół w Polsce w 1998 r.
Jego wprowadzenie było odpowiedzią biskupówna apel
św. Jana Pawła II zawarty w encyklice „Evangelium vitae”
z 25 marca 1995 r.
Z okazji tej uroczystości w wielu parafiach wierni mogą podjąć Duchową Adopcję Dziecka Poczętego. Jest to dziewięciomiesięczna modlitwa za dziecko, którego życie jest zagrożone aborcją. Idea ta nie jest równoznaczna
z adopcją w sensie prawnym, lecz stanowi zobowiązanie
do codziennego odmawiania jednej tajemnicy różańcowej
i specjalnej modlitwy w intencji dziecka i jego rodziców. Osoby podejmujące to zobowiązanie mogą dodatkowo wprowadzić indywidualne postanowienia, takie jak częstsza spowiedź, Komunia Święta, adoracja Najświętszego Sakramentu czy czytanie Pisma Świętego.
Pierwszy ośrodek Duchowej Adopcji Dziecka Poczętego powstał w warszawskim kościele Ojców Paulinów.
Z czasem inicjatywa rozprzestrzeniła się na inne regiony Polski i poza jej granice, stając się ważnym elementem obchodów Dnia Świętości Życia.
