Przed wybuchem II wojny światowej Huta Pieniacka
była polską wsią, zamieszkiwaną niemal wyłącznie
przez Polaków. 28 lutego 1944 roku miejscowość stała
się obiektem brutalnego ludobójstwa. Zbrodni dokonali Ukraińcy służący w 4. Galicyjskim Pułku Policji SS, związanym z 14. Dywizją Grenadierów SS „Galizien”, członkowie Ukraińskiej Powstańczej Armii oraz lokalnych ukraińskich bojówek. Wymordowano ponad 850 osób
– kobiet, dzieci i mężczyzn. Miejscowość nigdy nie została odbudowana. Dziś o istnieniu Huty Pieniackiej przypomina jedynie pomnik.
W toku zakończonych działań poszukiwawczych zespół zrealizował założony plan badań szerokopłaszczyznowych
i sondażowych, osiągając następujące rezultaty:
· Przebadano łącznie ponad 4000 metrów kwadratowych terenu dawnej wsi za pomocą metod archeologicznych,
w tym sondaży.
· Szczątki ludzkie znaleziono w 25 lokalizacjach na obszarze ponad 200 metrów kwadratowych (w tym
mogiła na obszarze 72 metrów kwadratowych
i liczne szczątki poza obszarem głównej mogiły).
· Wczesny etap badań nie pozwala na precyzyjne oszacowanie dokładnej liczby ofiar spoczywających
w odkrytych miejscach, jednak skala i rozległość obszaru potwierdzają masowy charakter mogiły mogącej skrywać nawet kilkaset osób.
· Uzyskane wyniki stanowią materialny dowód zbrodni popełnionej na polskiej ludności w Hucie Pieniackiej.
Po formalnym i merytorycznym podsumowaniu zebranych informacji Instytut Pamięci Narodowej niezwłocznie złoży do władz ukraińskich wniosek o udzielenie zezwolenia na przeprowadzenie prac ekshumacyjnych. Celem kolejnego kroku będzie podjęcie szczątków ofiar, poddanie ich badaniom antropologicznym i genetycznym, a następnie zapewnienie im godnego, chrześcijańskiego pochówku.
O wynikach oraz postępach formalnych IPN będzie
na bieżąco informować na swojej stronie internetowej
oraz w mediach społecznościowych.
Więcej zobacz TUTAJ.
