Polska Federacja Ruchów Obrony Życia chce, aby ważne słowa wypowiedziane przez prezydenta na forum ONZ znalazły konkretne rozwinięcie w pracy instytucji państwa.
Punktem wyjścia jest wystąpienie prezydenta RP z 23 września podczas debaty generalnej 81. sesji Zgromadzenia Ogólnego ONZ. Karol Nawrocki przedstawił kryzys demograficzny jako wyzwanie cywilizacyjne. Mówił o starzeniu się społeczeństw, spadającej dzietności i erozji więzi społecznych. Podkreślił też, że odpowiedzią nie mogą być wyłącznie instrumenty ekonomiczne, wskazując na potrzebę ochrony rodziny, odbudowy więzi oraz społecznego znaczenia macierzyństwa, ojcostwa i rodzicielstwa.
Szczególnie mocno wybrzmiały słowa: „Zróbmy wszystko, aby poprzez kulturę i mass media promowane było rodzenie się dzieci, a nie ich abortowanie”.
Federacja Życia już bezpośrednio po wystąpieniu podkreślała, że był to ważny głos w obronie życia i przypomnienie, że nie można budować przyszłości społeczeństw poprzez odbieranie życia dzieciom przed urodzeniem. Jednocześnie wskazywała, że ochrona życia musi iść w parze z realną pomocą kobietom w ciąży oraz rodzinom – także po urodzeniu dziecka, zwłaszcza w sytuacji jego choroby lub niepełnosprawności. Dziś Federacja proponuje następny krok.
– Te słowa były ważne właśnie dlatego, że padły z mównicy ONZ i połączyły kryzys demograficzny z rodziną, rodzicielstwem i ochroną życia. Nie chcemy jednak zatrzymać się na podziękowaniu i komentarzu. Po ważnej diagnozie powinien przyjść czas na konkret. Dlatego proponujemy, aby wskazane problemy zostały poważnie przepracowane przez Radę Rodziny i Demografii i przełożone na rekomendacje dla prezydenta oraz polskiej polityki państwa – mówi Jakub Bałtroszewicz, prezes Polskiej Federacji Ruchów Obrony Życia.
Pięć obszarów wymagających pracy
Federacja proponuje podjęcie przez Radę Rodziny i Demografii prac dotyczących pięciu powiązanych zagadnień:
1. uznania ochrony życia człowieka od poczęcia oraz działań sprzyjających urodzeniu dziecka za integralny element długofalowej strategii demograficznej państwa;
2. wzmocnienia systemu pomocy kobietom w ciąży i rodzinom także po urodzeniu dziecka, zwłaszcza w przypadku trudnej diagnozy prenatalnej, choroby lub niepełnosprawności dziecka;
3. roli kultury, mediów i edukacji w odbudowie szacunku dla macierzyństwa, ojcostwa, rodzicielstwa i przyjmowania nowego życia;
4. stanowiska Polski wobec prób wykorzystywania środków Unii Europejskiej do finansowania lub ułatwiania dostępu do aborcji poza państwem zamieszkania;
5. stanowiska Polski wobec przedstawiania aborcji jako „opieki zdrowotnej”, świadczenia zdrowotnego lub prawa człowieka w dokumentach Unii Europejskiej, ONZ, Rady Europy i innych instytucji międzynarodowych.
Federacja podkreśla, że ochrona życia nie wyczerpuje całej złożoności polityki demograficznej. Nie można jednak mówić o przyszłości społeczeństwa, pomijając stosunek państwa do życia dzieci przed urodzeniem ani oddzielając tego zagadnienia od rzeczywistego wsparcia kobiet i rodzin. Taka właśnie szersza perspektywa była obecna również w wystąpieniu prezydenta RP.
