logo
logo

Zdjęcie: Marek Borawski/ Nasz Dziennik

Święto Archaniołów Michała, Gabriela i Rafała

Środa, 29 września 2021 (07:59)

Aktualizacja: Środa, 29 września 2021 (09:39)

W Kościele katolickim w środę przypada święto Archaniołów Michała, Gabriela i Rafała. Są to istoty duchowe posiadające rozum i wolę, których zadaniem jest wielbić Boga oraz nieść pomoc ludziom na drodze wiary. O ich istnieniu i działaniu mówi nie tylko Biblia, ale także wielu świętych i błogosławionych.

„Aniołowie są stworzeniami duchowymi, które nieustannie wielbią Boga i służą Jego zbawczym zamysłom wobec innych stworzeń” – wyjaśnia Katechizm Kościoła katolickiego (KKK).

Jak pisze św. Tomasz z Akwinu w Sumie Teologicznej Ad omnia bona nostra cooperantur angeli – „Aniołowie współdziałają we wszystkim, co dla nas dobre”.

Zgodnie z nauką Kościoła istnienie istot duchowych, niecielesnych, które Pismo święte nazywa zazwyczaj aniołami, jest prawdą wiary. Święty Augustyn wyjaśnia, że „»Anioł« oznacza funkcję, nie naturę”.

KKK zaznacza, że jako stworzenia czysto duchowe aniołowie posiadają rozum i wolę: są stworzeniami osobowymi i nieśmiertelnymi, które przewyższają doskonałością wszystkie stworzenia widzialne. „Świadczy o tym – jak czytamy w Księdze Daniela Pisma Świętego blask ich chwały”.

Z kolei św. Paweł Apostoł w liście do Hebrajczyków napisał, że „są oni wszyscy duchami przeznaczonymi do usług, posyłanymi na pomoc tym, którzy mają posiąść zbawienie”.

Biblia wskazuje, że aniołowie są obecni od chwili stworzenia i w ciągu całej historii zbawienia służą wypełnieniu zamysłu Bożego. Czytamy o nich, że zamykają raj ziemski, ratują Hagar i jej dziecko, powstrzymują rękę Abrahama czy zwiastują narodziny, czego najbardziej znanym przykładem jest anioł Gabriel, który zwiastował narodzenie samego Jezusa.

„Kościół czci aniołów, którzy pomagają mu w jego ziemskiej pielgrzymce i opiekują się wszystkimi ludźmi” – uczy KKK.

W liturgii Kościół wielokrotnie przywołuje ich obecność. Przykładem jest Msza św. pogrzebowa, podczas której zawsze śpiewa się „In paradisum deducant te angeli...” – „Niech aniołowie zawiodą cię do raju...”.

Święty Bazyli Wielki uczy, że „każdy wierny ma u swego boku anioła jako opiekuna i stróża, by prowadził go do życia”.

Wielu świętych pisało i mówiło o aniołach. Odnowicielka Karmelu św. Teresa od Jezusa w Księdze Życia pisze o wydarzeniu, które miało miejsce w klasztorze w Avili w 1560 r.: „Widziałam anioła stojącego tuż przy mnie z lewego boku, w postaci cielesnej [...]. Nie był wysokiego wzrostu, raczej mały, a bardzo piękny. Z twarzy jego płonącej niebieskim zapałem znać było, że należy do najwyższego rzędu aniołów, całkiem jakby w ogień przemienionych. Musiał być z rzędu tych, których nazywają cherubinami [...]. Ujrzałam w ręku tego anioła długą, złotą włócznię, a grot jej żelazny u samego końca był jakby z ognia. Tą włócznią kilka razy przebijał mi serce, zagłębiając ją aż do wnętrzności”.

Święta s. Faustyna Kowalska, apostoł Miłosierdzia Bożego, w młodości miała objawienia anioła stróża. W jej Dzienniczku czytamy, że aniołowie towarzyszyli świętej w podróżach, prowadzili ją przez czyściec i piekło, przychodzili do jej celi i wspierali w walce z szatanem. Sam Jezus miał jej powiedzieć: „Córko moja, z chwilą, kiedyś poszła do furty, postawiłem Cherubina nad bramą, aby jej strzegł, bądź spokojna. Kiedy przyszłam z rozmowy, którą miałam z Panem, ujrzałam obłoczek biały, a w nim Cherubina z rękoma złożonymi, spojrzenie jego jak błyskawica; poznałam, jak ogień miłości Boga pali się w tym spojrzeniu...”.

Także św. o. Pio z Pietrelciny OFMCap zachęcał do kontaktu z aniołami. „Nigdy nie mów, że zostałaś sama ze swoimi trudnościami. Nigdy nie mów, że nie masz nikogo, dla kogo możesz otworzyć swoje serce i zaufać. Byłaby to ogromna niesprawiedliwość dla niebiańskiego posłańca. Zawsze jest ktoś, komu możesz powierzyć swoje problemy”.

O aniołach słyszymy także w zatwierdzonych przez Kościół objawieniach Matki Bożej w Fatimie. W pierwszym objawieniu w 1916 r. trójce dzieci objawił się Anioł Pokoju, a latem tego roku Anioł Portugalii, który powiedział: „Jestem Aniołem Stróżem Portugalii. Przede wszystkim przyjmijcie i znoście z pokorą i poddaniem cierpienia, które Bóg wam ześle”.

Kościół w sposób szczególny pamięta o trzech archaniołach: św. Michale, św. Gabrielu i św. Rafale, których święto obchodzone jest 29 września.

W tradycji chrześcijańskiej Michał to pierwszy i najważniejszy spośród aniołów obdarzony przez Boga szczególnym zaufaniem. Hebrajskie imię Mika'el znaczy „Któż jak Bóg”.

W Księgach Nowego Testamentu wspominany jest dwukrotnie – w Apokalipsie św. Jana oraz w Liście Judy Tadeusza. „I nastąpiła walka na niebie: Michał i jego aniołowie mieli walczyć ze Smokiem. I wystąpił do walki Smok i jego aniołowie, ale nie przemógł, i już się miejsce dla nich w niebie nie znalazło” – czytamy w Apokalipsie.

Kult św. Michała Archanioła ma długą tradycję. W VI w. w Konstantynopolu było 10 kościołów poświęconych tej postaci. W samym mieście w V w. istniał obraz św. Michała, czczony jako cudowny w jednym z klasztorów pod jego imieniem.

W V w. w południowych Włoszech św. Michał objawił się biskupowi Sipontu, Wawrzyńcowi (późniejszemu świętemu). Niebiański dowódca powiedział: „Ja jestem Archanioł Michał, stojący przed obliczem Boga. Grota [Góra Gargano  PAP] jest mnie poświęcona; ja jestem jej strażnikiem. Tam gdzie się otwiera skała, będą przebaczone grzechy ludzkie. Modlitwy, które będziecie tu zanosić do Boga, zostaną wysłuchane. Idź w góry i poświęć tę grotę dla kultu chrześcijańskiego”. Obecnie kult św. św. Michał Archanioła z Gargano jest także żywy w Polsce.

W naszym kraju powstały dwa zgromadzenia zakonne pod wezwaniem św. Michała: męskie (michalitów) i żeńskie (michalitek), założone przez bł. Bronisława Markiewicza.

W latach osiemdziesiątych XIX w. powstała modlitwa do św. Michała Archanioła napisana przez papieża Leona XIII. Polecił rozesłać ją do wszystkich ordynariuszy świata, aby kapłani odmawiali ją wraz z wiernymi, klęcząc po każdej Mszy św. cichej. Modlitwa ta jest rodzajem egzorcyzmu.

Imię archanioła Gabriela – po hebrajsku Gabri-El – można przetłumaczyć, jako „Mąż Boży”, „Bohater Boży” albo „Bóg jest mocą”. W Biblii poznajemy go jako przekaziciela Bożej woli. To on zwiastował Pannie Maryi, że zostanie Matką Syna Bożego. Ukazuje się także Zachariaszowi, zapowiadając mu narodziny syna Jana Chrzciciela.

Niemal wszystkie obrządki w Kościele uroczystość św. Gabriela mają w swojej liturgii tuż przed lub tuż po uroczystości Zwiastowania. Tak było również w liturgii rzymskiej do roku 1969; czczono go wówczas 24 marca, w przeddzień uroczystości Zwiastowania Pańskiego.

Imię archanioła Rafała można przetłumaczyć z hebrajskiego jako „Bóg uleczy”. W Księdze Tobiasza w Biblii przedstawiony jest jako jeden z „siedmiu aniołów, którzy stoją w pogotowiu i wchodzą przed majestat Pański”. Czytamy tam również, że towarzyszył młodemu Tobiaszowi wędrującemu z Niniwy i opiekował się nim, chroniąc go przed demonami. Po powrocie uzdrowił jego ojca.

Pierwsze ślady kultu św. Rafała Archanioła datują się na VII w. w Wenecji, gdzie wystawiono ku jego czci kościół. Papież Benedykt XI w roku 1921 rozszerzył święto ku jego czci na cały Kościół. Wyznaczył wówczas 24 października na datę jego wspomnienia.

Dziś [środa 29 września br.] w Telewizji Trwam o godz. 18.15 tematem „Rozmów niedokończonych” będzie Święty Michał Archanioł – patron i wojownik na dzisiejsze czasy. Kontynuacja w Radiu Maryja o godz. 21.30.

Gośćmi będą: ks. Piotr Prusakiewicz CMSA oraz ks. Mateusz Szerszeń CMSA.

APW, PAP, radiomaryja.pl

NaszDziennik.pl