Odpustu zupełnego udziela się wiernemu, który w dniu uroczystości świętych apostołów Piotra i Pawła
(29 czerwca) pobożnie użyje poświęconych przez Papieża lub biskupa dewocjonaliów, np. różańca, noszenie na szyi krzyża, medalika, szkaplerza itd., dodając odmówienie wyznania wiary według jakiejkolwiek formuły zatwierdzonej przez Kościół, np. „Wierzę w Boga”.
Odpust możemy uzyskać za siebie lub zmarłych
pod zwykłymi warunkami.
Warunki uzuskania odpustu:
– stan łaski uświęcającej;
– przyjęcie Komunii św.;
– modlitwa w intencjach wskazanych przez Papieża;
– brak przywiązania do jakiegokolwiek grzechu nawet powszedniego (jeśli ten warunek nie będzie w pełni spełniony odpust będzie cząstkowy).
Odpust jest to darowanie kary doczesnej ciążącej na nas za popełnione grzechy odpuszczone w sakramencie spowiedzi. Ten, kto uzyska odpust zupełny dla siebie, tym samym otrzymuje darowanie kar czyśćcowych, gdyby umarł w takim stanie, od razu poszedłby do nieba. Natomiast kto uzyska odpust zupełny za zmarłego, ratuje duszę cierpiącą w czyśćcu, dostępuje ona natychmiast łaski zbawienia.
