Ekspedyt był legionistą, dowódcą wojska i chrześcijaninem. Jego chrześcijański legion w 274 r. swoimi modłami dokonał cudu. Gdy cesarz Marek Aureliusz prowadził wojnę z Markomanami (dzisiejsze Czechy), wśród najstraszliwszej posuchy utrudniającej walkę Ekspedyt wyprosił u Boga obfity deszcz i grad, a błyskawice tak oślepiły nieprzyjaciela, że poniósł klęskę. Cud ten uwidoczniono na kolumnie Antoryńskiej w Rzymie. Żołnierze Ekspedyta nie złożyli wraz z cesarzem i resztą wojska ofiary bogom pogańskim. Marek Aureliusz wydał wtedy edykt na pochwałę chrześcijan, a bohaterski legion obdarzył tytułem „Legii Piorunującej”.
Ekspedyt stał się symbolem zwycięstwa i moralności żołnierskiej, a przykładem swojego życia pociągał innych do Boga.
Gdy w 285 r. na rzymskim tronie zasiadł cesarz Dioklecjan, zaczęły się na nowo prześladowania w postaci składania przez żołnierzy ofiar bożkom oraz niszczenie chrześcijańskich kościołów i spalania świętych ksiąg. Tym, który miał odwagę sprzeciwić się dekretom cesarza, był właśnie Ekspedyt. Nieustraszony wyznawca Chrystusa, którym był – zerwał rozkaz cesarski z muru i publicznie go zniszczył. Za ten występek został umęczony wraz z pięcioma towarzyszami w 303 r. Święci Ekspedyt, Ermogen, Kajus, Aristonikus, Rufus i Galatus jednego dnia otrzymali koronę męczeńską.
