Barnaba urodził się na Cyprze. Był żydem, z rodu Lewiego, a zarazem kuzynem Świętego Marka Ewangelisty, o czym mówi nam List do Kolosan, rozdział 4, werset 10.
Po nawróceniu św. Pawła, jak wiemy z Dziejów Apostolskich, ten święty zaopiekował się nim i przedstawił go innym apostołom.
Barnaba był jednym z opiekunów i nauczycieli Kościoła rozwijającego się w Antiochii, a potem misjonarzem na Cyprze i w Azji Mniejszej (Dz 13,13-14), podróżował wraz ze św. Markiem i św. Pawłem, m.in. niosąc pomoc dotkniętej głodem Judei (Dz 11,27-30). Brał udział
w pierwszym soborze w Jerozolimie (Dz 15,1-29).
Przypisywano mu autorstwo Listu do Hebrajczyków,
a także apokryficznych Dziejów Barnaby, Listu Barnaby oraz Ewangelii Barnaby, wyrażającej wizję postaci i życia Jezusa.
Według tradycji został ukamienowany ok. 61 roku
w Salaminie na Cyprze. Uznawany jest za pierwszego arcybiskupa Cypru.
