Karolina była urodzoną katechetką. Nie poprzestawała
na tym, że poznała jakąś prawdę wiary lub usłyszała
ważne słowo; zawsze spieszyła, by przekazać je innym. Katechizowała swoje rodzeństwo i okoliczne dzieci, śpiewała z nimi pieśni religijne, odmawiała Różaniec
i zachęcała do życia według Bożych przykazań. Wrażliwa na potrzeby bliźnich, chętnie zajmowała się chorymi
i starszymi. Odwiedzała ich, oddając im różne posługi
i czytając pisma religijne. Przygotowywała w razie potrzeby na przyjęcie Wiatyku. W swojej parafii była członkiem Towarzystwa Wstrzemięźliwości oraz Apostolstwa Modlitwy i Arcybractwa Wiecznej Adoracji Najświętszego Sakramentu.
Karolina zginęła w wieku 17 lat na początku I wojny światowej, 18 listopada 1914 r. Carski żołnierz uprowadził ją przemocą i bestialsko zamordował, gdy broniła się, pragnąc zachować czystość. Po kilkunastu dniach,
4 grudnia 1914 r., w pobliskim lesie znaleziono jej zmasakrowane ciało.
10 czerwca 1987 r. w Tarnowie św. Jan Paweł II beatyfikował Karolinę.
