Bazyli urodził się z rodziców chrześcijańskich w Cezarei Kapadockiej w 330 roku. Zdobywszy wykształcenie literackie oraz jaśniejąc cnotami, poświęcił się życiu pustelniczemu, jednakże w 370 roku został biskupem swego miasta rodzinnego. Walczył przeciw arianizmowi; napisał wiele wspaniałych dzieł, z których na pierwszy plan wybijają się reguły mnisze, do dziś praktykowane przez mnichów wschodnich. Zmarł 1 stycznia 379 roku.
Grzegorz urodził się także w 330 roku, koło Nazjanzu. Odbył wiele podróży, aby posiąść wiedzę. Związany przyjaźnią z Bazylim, przyłączył się do niego, by prowadzić życie pustelnicze, lecz wkrótce został prezbiterem
i biskupem. W 381 roku został wybrany na biskupa Konstantynopola, usunął się jednak do Nazjanzu z powodu podziałów, które nastąpiły w jego Kościele. Zmarł
w Nazjanzie 25 stycznia 389 lub 390 roku. Ze względu
na szczególny dar wiedzy i wymowy jest nazywany „teologiem”.
