W roku, w którym Kościół obchodzi 200. rocznicę narodzin Żywego Różańca, w Polsce odbędzie się wiele doniosłych uroczystości wpisujących się w duchowe dziedzictwo tego niezwykłego dzieła.
– Żywy Różaniec zrodził się z serca i wiary młodej Francuzki – bł. Pauliny Jaricot. Jej duchowa intuicja, która przed 200 laty była odpowiedzią na konkretne potrzeby Kościoła, zadziwia dziś swoją aktualnością. W obliczu narastającej duchowej obojętności i zagubienia sumień pragnienie Pauliny domaga się nie tylko pamięci, ale też dalszej, odważnej realizacji.
Przeżywamy zatem Rok Jubileuszowy 200-lecia Żywego Różańca, dzieła, które w 1826 r. narodziło się w sercu
bł. Pauliny Jaricot. Już rok później zostało ono pobłogosławione przez Papieża Leona XII, a w 1832 r.
jego Następca na Stolicy Piotrowej, Grzegorz XVI, wydał dokument oficjalnie je zatwierdzający. Od tej chwili Żywy Różaniec rozpoczął dynamiczną drogę przez świat i dzieje Kościoła.
To dzieło bardzo szybko dotarło do Polski, gdzie zapuściło głębokie korzenie. W jego krzewieniu ogromną rolę odegrali Kościół, liczni święci i błogosławieni, a także rzesze prostych ludzi, głębokiej wiary. Wśród nich szczególne miejsce zajmuje bł. Ignacy Kłopotowski, który
z niezwykłą gorliwością podjął dzieło szerzenia Żywego Różańca. To on powołał do życia pismo „Różaniec” – do dziś miesięcznik formacyjny kół Żywego Różańca w całej Polsce. Jego misję nieprzerwanie kontynuują duchowe córki bł. Ignacego – siostry loretanki. Obecnie do Stowarzyszenia Żywy Różaniec w Polsce należy ponad
2 mln 300 tys. wiernych tworzących potężną wspólnotę modlitwy.
Żywy Różaniec narodził się z pragnienia bł. Pauliny Jaricot, aby wspierać misje modlitwą i drobną ofiarą – i to pragnienie trwa nieprzerwanie do dziś. Różańcowe róże
nie tylko wypraszają łaski dla dzieła misyjnego Kościoła na wszystkich kontynentach, lecz także realnie je wspierają poprzez materialne ofiary składane z serca.
Rok jubileuszu 200-lecia jest zatem czasem wdzięczności, refleksji i duchowej odnowy. To zaproszenie do powrotu
do założycielskich pragnień bł. Pauliny: do prostej, żywej wiary, do odkrycia odpowiedzialności świeckich za Kościół, do odnowionej gorliwości misyjnej. Jest to także wezwanie do pogłębionego życia modlitwy w rodzinach i parafiach. Dzisiejszy świat, często znużony i duchowo uśpiony, pilnie potrzebuje różańcowej gorliwości, która na nowo rozpali zapał apostolski w sercach wierzących.
Drogi Czytelniku! Więcej warto przeczytać w papierowym wydaniu „Naszego Dziennika” dostępnym w punktach sprzedaży prasy lub w wersji elektronicznej TUTAJ.
Zapraszamy!
