Na trasie przejazdu Papieża w papamobile z siedziby UNESCO do katedry pozdrawiały go tysiące ludzi zgromadzonych na paryskich ulicach. Tłumy zebrały się też przed katedrą. Władze lokalne podały, że na trasie przejazdu papamobile i wokół katedry zgromadziło się około 300 tys. osób. Wewnątrz było około 8 tys. osób.
Na początku homilii Papież nawiązał do katastrofalnego pożaru: – Minęło siedem lat, odkąd cały świat, wstrzymując oddech, patrzył, jak tę katedrę trawi straszliwy pożar. Już wtedy wznosiliśmy oczy, zatrwożeni i świadomi ludzkiej bezsilności wobec tego, czego nie sposób przewidzieć. Ból ten nie był jedynie bólem katolików ani wyłącznie ludzi wierzących. W tamtej dramatycznej godzinie uświadomiliśmy sobie, że Notre-Dame jest czymś więcej niż zabytkiem.
– Powszechne zaangażowanie w jej odbudowę, a dziś wspaniałość osiągniętego rezultatu ukazują, że właśnie w tym miejscu bije serce narodu, że znajdujemy się w żywym centrum cywilizacji, gdzie przeszłość spotyka się z przyszłością, a niebo z ziemią – dodał Papież w katedrze.
Notre-Dame została ponownie otwarta w grudniu 2025 roku.
Leon XIV podkreślił: – Przywracając to miejsce całej ludzkości, dobrze zrozumiano, jak bardzo każdy, kto je odwiedza, może pozwolić, by odrodziło go to, co widzi, słyszy i czego doświadcza. Instytucje publiczne, kościelne i prywatne zaangażowane w odnowienie Notre-Dame, każda poprzez właściwy sobie wkład, przyczyniły się w ten sposób do ponownego ożywienia dróg kulturowych, egzystencjalnych i duchowych, które odsłania ta katedra.
Papież prosił: Wznieśmy oczy ku XIV-wiecznej figurze Matki Bożej z Dzieciątkiem, której pożar nie tknął i która dziś na nowo jaśnieje przed nami. Niech Maryja, która strzegła Słowa w swoim łonie, strzeże także waszej wierności i niech będzie gwiazdą prowadzącą misję Kościoła we Francji. Święta Maryjo, Matko Boża Paryska i Matko Kościoła, módl się za lud francuski, wspieraj jego pasterzy i zawsze idź z nami.
Was, którzy codziennie sprawujecie Eucharystię, proszę, abyście czuwali nad tym, by celebracje liturgiczne zawsze odznaczały się godnością i należytą starannością, także tam, gdzie gromadzą się mniejsze wspólnoty. Bądźcie świadomymi dziedzicami Ojców i Świętych Kościoła, którzy na przestrzeni wieków przekazali nam głęboki sens i piękno liturgii, niezmiennie dając świadectwo wielkiej pokory wobec sprawowanego Misterium. Sobór Watykański II, którego bogactwo tak wiele zawdzięcza Francji, w sposób szczególny podjął i pogłębił to dziedzictwo, uznając centralne miejsce liturgii w życiu Kościoła (por. Konst. Sacrosanctum Concilium, 10). Dlatego zachęcam was wszystkich, biskupów, prezbiterów, diakonów i osoby konsekrowane, abyście pielęgnowali autentyczną miłość do liturgii oraz byli świadkami i sługami prorockiego, kapłańskiego i królewskiego powołania całego Ludu Bożego.
