logo
logo

Zdjęcie: Andreas F. Borchert/ Licencja: CC BY-SA 3.0/ Wikipedia

Serce Jezusa, świątynio Boga

Czwartek, 4 czerwca 2015 (08:28)

Rozważania czerwcowe. Dzień czwarty.

W piątym wezwaniu Litanii do Serca Pana Jezusa wołamy: Serce Jezusa, świątynio Boga – zmiłuj się nad nami. Niewątpliwie termin „świątynia” kojarzy się nam ze świątynią jerozolimską, gdzie oddawano cześć prawdziwemu Bogu. Ale prawdziwą świątynią powinno być wnętrze człowieka. „Czyż nie wiecie, żeście świątynią Boga i że Duch Boży mieszka w was?” (1 Kor 3,16). Jeżeli takie jest każde serce człowieka, czyste i wolne od grzechu, to cóż dopiero mówić o Sercu Syna Bożego?

Pan Jezus mówił „o świątyni swego ciała” (J 2,21). Jego ciało jest świątynią Boga. Jego ludzka, cielesna natura, w której serce odgrywa bardzo ważną rolę, jest miejscem, gdzie Bóg odbiera najwyższą cześć i uwielbienie. Tam przebywa On nieustannie, bo jest złączony z człowieczeństwem Chrystusa przez unię hipostatyczną. Dzięki temu w Sercu Jezusa, jakby w żywej świątyni, Bóg wysłuchuje naszych modlitw i tam przekazuje nam swoje łaski.

Tę świątynię Serca Jezusowego „zbudował” Duch Święty. On jest architektem najwspanialszego dzieła, jakim jest osoba Jezusa, w której złączyły się dwie natury: boska i ludzka. Świątynię Serca Jezusowego Duch Święty utworzył w momencie zwiastowania.

ks. Józef Gaweł SCJ

Nasz Dziennik