W Wielką Sobotę – ostatni dzień Triduum Paschalnego Kościół powstrzymuje się od sprawowania Eucharystii. Umęczone Ciało Chrystusa po zdjęciu z Krzyża spoczywa w grobie. Trwają przy nim na adoracji Najświętszego Sakramentu wierni, którzy przynoszą ze sobą do święcenia pokarmy: chleb, który przypomina jak Pan Jezus cudownie nakarmił tłumy na pustyni; mięso – na pamiątkę baranka paschalnego, którego spożywał Chrystus wraz z apostołami w Wieczerniku w Wielki Czwartek, oraz jaja – symbol nowego życia, pokarmy, które będziemy spożywać podczas uroczystego śniadania w Wielkanoc.
Po zachodzie słońca rozpoczyna się Liturgia Wigilii Paschalnej, która obwieszcza, że Chrystus zwycięża zło i śmierć. W świątyniach są wygaszone światła – to początek Liturgii Światła. Kapłan na zewnątrz kościoła święci ogień, od którego zapala Świecę Paschalną – symbolizującą Zmartwychwstałego Chrystusa. Znaczy na nim znak krzyża, wypowiadając słowa: „Chrystus wczoraj i dziś, początek i koniec, Alfa i Omega”. Zapalenie Paschału jest symbolem „nowego stworzenia” i oznacza przejście z niewoli grzechu do wolności. Kapłan wnosi Paschał do okrytej mrokiem świątyni, trzykrotnie śpiewając „Światło Chrystusa”. Wierni zapalają od Paschału swoje świece, przekazując sobie wzajemnie światło. Rozbrzmiewa śpiew Orędzia Paschalnego. Zwieńczeniem Liturgii Światła jest uroczysta pieśń – Exultet rozpoczynająca się od słów: „Weselcie się już zastępy Aniołów w niebie! Weselcie się słudzy Boga! Niech zabrzmią dzwony głoszące zbawienie, gdy Król tak wielki odnosi zwycięstwo!”. Następuje Liturgia Słowa, w której rozważane są dzieła Boga od stworzenia świata, przez wyjście Izraelitów z niewoli egipskiej, proroctwa zapowiadające przyjście Mesjasza aż do Ewangelii o Zmartwychwstaniu Jezusa zapisane na kartkach Starego i Nowego Testamentu. Celebrans święci wodę, a następnie udziela chrztu św. dzieciom. To także moment, kiedy wierni odnawiają swoje przyrzeczenia chrzcielne. Odrodzeni z wody i Ducha Świętego wierni biorą udział we Mszy Paschalnej. Po dniach ciszy rozbrzmiewają dzwony oraz pierwsze po 40 dniach Wielkiego Postu – wielkanocne radosne „Alleluja”, które uświadamia nam, że Chrystus zmartwychwstał i żyje, a my mamy być Jego świadkami. Wigilia Paschalna kończy się procesją rezurekcyjną i uroczystą Eucharystią rankiem w Niedzielę Wielkanocną.
