DZIEŃ SIÓDMY
Dzisiaj św. Józef staje przed nami z przesłaniem nadziei. Nadzieja wraz z wiarą i miłością należy do zasadniczych cnót chrześcijańskich, które nazywamy teologalnymi. Przeciwieństwem nadziei jest rozpacz i załamanie. A one jakże często stają się doświadczeniem wielu osób w naszym wspólnym polskim domu. Przyczyną tego są m.in. bezrobocie, niesprawiedliwość, wykorzystywanie pracowników przez pracodawców, źle funkcjonujący system opieki zdrowotnej i wiele innych smutnych spraw z naszego życia publicznego czy problemów osobistych, jak np. kryzysy w rodzinie, kłopoty z wychowaniem dzieci czy konflikt pokoleń.
Gdy patrzymy na św. Józefa, zauważamy, że on także musiał stawać wobec poważnych problemów. Nigdy się nie załamywał, nigdy się nie poddawał, dla niego nie było „sytuacji bez wyjścia”. On w każdej trudnej sytuacji ufał Bogu bardziej niż racjom rozumu. Niczym Abraham „wierzył wbrew nadziei” (Rz 4,18) i czynił tak, „jak mu polecił Anioł Pański” (Mt 1,24).
Dziękujmy dziś Panu Bogu za dar patrona tych ludzi, którzy gubią się w swoim życiu i tracą nadzieję. Zawierzajmy ich kłopotliwe sytuacje św. Józefowi. On wie, jak i gdzie, a przede wszystkim u Kogo należy szukać nadziei i jakie drogi ku niej prowadzą. Posłużmy się słowami znanej modlitwy: Do Ciebie, święty Józefie, uciekamy się w naszej niedoli. Wezwawszy pomocy Twej Najświętszej Oblubienicy z ufnością również błagamy o Twoją opiekę. Przez miłość, która Cię łączyła z Niepokalaną Dziewicą Bogurodzicą i przez ojcowską Twą troskliwość, którą otaczałeś Dziecię Jezus, pokornie błagamy: wejrzyj łaskawie na dziedzictwo, które Jezus Chrystus nabył Krwią swoją i swoim potężnym wstawiennictwem dopomóż nam w naszych potrzebach. A jak niegdyś uratowałeś Dziecię Jezus z niebezpieczeństwa, które groziło Jego życiu, tak teraz wszczepiaj w nasze serca nadzieję i broń nas od wrogich zasadzek i od wszelkich przeciwności. Amen.
Ojcze nasz…
Zdrowaś Maryjo…
Chwała Ojcu…
Święty Józefie – módl się za nami
