W czasie Mszy św. sprawowanej po Godzinie Miłosierdzia ks. bp Jan Zając, honorowy kustosz sanktuarium Bożego Miłosierdzia, w homilii nawiązał do wydarzenia sprzed osiemnastu lat. – Gdy na zegarze dziejów ukazał się rok 2002, rozpoczął się kolejny etap w historii oddawania czci Bogu miłosiernemu. Tu w upalny sierpniowy dzień stanął współczesny Ezdrasz, wśród współczesnego Ludu Bożego – Jan Paweł II i przekazał księgę Prawa Bożego na oczach całego ludu i polecił, aby w tym miejscu głoszone było orędzie o miłosiernej miłości Boga.
Współczesny Nehemiasz pocieszał jak tamten starożytny i wołał: „Nie bądźcie przygnębieni, gdyż radość w Panu jest waszą ostoją” - powiedział i dodał, że wówczas słaby ciałem, ale mocny duchem Jan Paweł II modlił się na tym miejscu: „O, Panie, Boże mój... Wysłuchaj to wołanie i tę modlitwę, aby w nocy i w dzień Twoje oczy patrzyły na tę świątynię. Ty zaś wysłuchaj naszą modlitwę w miejscu Twego przebywania – w niebie!” – mówił i dodawał, że Papież polecił nam i przyszłym pokoleniom, aby to miejsce, które wybrał Pan, było zawsze miejscem modlitwy, wytrwałego błagania o miłosierdzie Boże dla nas i całego świata.
– I któż policzy czas nieustannej modlitwy tu w bazylice, w kaplicy klasztornej, a od kilkunastu lat w kaplicy wieczystej adoracji. Nawet pandemia nie zamknęła tego miejsca modlitwy, które słusznie jest nazywane tabernakulum świata. Tam płonie ogień miłosierdzia zapalony przez apostoła modlitwy – Jana Pawła II, który niemal na progu domu Ojca przekazał przesłanie: „Nic tak, jak eucharystyczna obecność Pana nie uobecnia dzieła miłosierdzia, jakie dokonało się przez Krzyż i Zmartwychwstanie. Niech zatem ta obecność będzie dla wszystkich pielgrzymów źródłem mocy i nadziei – powiedział.
Jak podkreślał ks. bp Zając, ta nieustanna modlitwa – trwająca dzień i noc – jest kontynuacją wydarzenia, które miało miejsce w czasie konsekracji tejże bazyliki. – Otrzymaliśmy wtedy testament. Jan Paweł II mówił: „Jak bardzo dzisiejszy świat potrzebuje Bożego miłosierdzia. Orędzie o miłosiernej miłości Boga, które tutaj zostało ogłoszone za pośrednictwem siostry Faustyny, oby dotarło do wszystkich mieszkańców ziemi i napełniło ich serca nadzieją. Niech się spełnia obietnica Pana Jezusa, że stąd ma wyjść iskra, która przygotuje świat na ostateczne Jego przyjście”. Trzeba światu przekazywać ogień miłosierdzia! – podkreślił.
Ukoronowaniem tego testamentu stał się uroczysty Akt zawierzenia świata Bożemu miłosierdziu, który wywołał ogromny entuzjazm tu na miejscu i na całym świecie – kontynuował kaznodzieja.
To pragnienie serc: św. Faustyny i św. Jana Pawła II – zapaliło serca wszystkich, „którzy, wpatrując się w oczy miłosiernego Jezusa, w głębi Jego spojrzenia, pragną znaleźć odbicie własnego życia, pragną znaleźć światło łaski i nieść to światło całemu światu”.
Ksiądz biskup Zając przypomniał, że przed osiemnastu laty rozpoczął się nowy etap w historii człowieka i świata. – Każdy człowiek i cały świat został na nowo złożony w Sercu Ojca przez Chrystusa w Duchu Świętym. Tak rozpoczęła się wspaniała modlitwa niosąca nadzieję wszystkim mieszkańcom ziemi. Tak rozpoczęło się dzieło prowadzenia świata ku źródłom nadziei. Tak jesteśmy powołani do nowego etapu apostolstwa miłosierdzia! – zaznaczył.
Kustosz honorowy łagiewnickiego wieczernika zwrócił się do św. Jana Pawła II. – Dzisiaj, gdy jesteśmy wdzięczni Bogu za dar tego świętego miejsca, za dar tego sanktuarium, na progu nowych dni, nowego czasu, który nadchodzi, naznaczonego dramatami, niepewnością, ale i nadzieją, razem z Tobą i św. Faustyną, pod czułą opieką Matki Miłosierdzia, pragniemy jeszcze raz wyznać, że nie ma dla człowieka innego źródła nadziei, jak miłosierdzie Boga. Jeszcze raz – razem z całym światem – chcemy na nowo odkrywać w Chrystusie oblicze Ojca, który jest Bogiem wszelkiej pociechy i odnowić Akt zawierzenia świata Bożemu miłosierdziu.
W czasie Eucharystii wierni zebrani w bazylice odmówili Akt zawierzenia świata Bożemu Miłosierdziu i odśpiewano „Te Deum”.
