logo
logo
zdjęcie

Zdjęcie: Arch./ -

Otwarta droga do beatyfikacji matki Róży Czackiej

Środa, 28 października 2020 (13:39)

Aktualizacja: 28 października 2020 (14:28)

Papież uznał cud za wstawiennictwem założycielki Zakładu dla Ociemniałych w Laskach koło Warszawy.

Ojciec Święty przyjął wczoraj na audiencji prefekta Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, ks. bp. Marcello Semeraro i upoważnił tę dykasterię do wydania ośmiu dekretów. Trzy z nich dotyczą cudów za wstawiennictwem czcigodnych Sług Bożych, kolejne trzy męczeństwa, a dwa heroiczności cnót. Jeden z dekretów dotyczy autentyczności cudu za wstawiennictwem matki Róży, Elżbiety Czackiej, założycielki Zgromadzenia Sióstr Franciszkanek Służebnic Krzyża.

Róża Czacka urodziła się 22 października 1876 r. w Białej Cerkwi (obecnie Ukraina). Była córką Feliksa Czackiego i Zofii z Ledóchowskich, a także prawnuczką Tadeusza Czackiego (założyciela Liceum Krzemienieckiego) oraz bratanicą kardynała Włodzimierza Czackiego. W wieku 22 lat zupełnie straciła wzrok. Własną ślepotę potraktowała jako wezwanie do zajęcia się innymi niewidomymi. Młoda, wykształcona, religijna dziewczyna rozpoczyna życie „po niewidomemu”. Uczy się alfabetu Braille’a, zapoznaje z najnowszymi osiągnięciami nauki o niewidomych, dużo podróżuje po Europie (m.in. do Francji, Austrii, Szwajcarii). W 1911 r. zakłada Towarzystwo Opieki nad Ociemniałymi.

Staraniem nowej instytucji powstają w Warszawie: ochronka, szkoła powszechna, warsztaty, biblioteka brajlowska oraz tzw. patronat, obejmujący na terenie miasta dorosłych niewidomych i ich rodziny.

Lata I wojny światowej Róża Czacka spędziła w Żytomierzu. Był to dla niej czas swoistych rekolekcji. Pojawiła się myśl o podjęciu życia zakonnego oraz o powołaniu nowego zgromadzenia zakonnego, które służyłoby ludziom niewidomym. W 1917 r. Róża Czacka przyjmuje habit franciszkański i składa śluby wieczyste w III zakonie św. Franciszka.

W maju 1918 r. wraca do Warszawy jako siostra Elżbieta. Po uzyskaniu koniecznych pozwoleń przyjmuje kandydatki do nowego zgromadzenia, które od 1 grudnia 1918 r. zaczyna istnieć jako Zgromadzenie Sióstr Franciszkanek Służebnic Krzyża. Jego charyzmatem staje się służba ludziom niewidomym i wynagradzanie za duchową ślepotę świata. Opiekunem duchowym zgromadzenia i całego dzieła zostaje ks. Władysław Korniłowicz.

W 1922 r., dzięki otrzymanej darowiźnie kilku mórg ziemi w Laskach, matka Elżbieta rozpoczyna budowę zakładu dla niewidomych. To tutaj stopniowo zostają przeniesione placówki dla niewidomych dzieci – szkoła i warsztaty; powstaje dom macierzysty zgromadzenia.

Do wybuchu II wojny światowej, Laski kierowane przez matkę Czacką stają się nowoczesną placówką dającą niewidomym wychowankom wykształcenie podstawowe i zawodowe, pozwalające na samodzielne i niezależne finansowo życie, przywracające im ludzką godność.

Laski stają się ośrodkiem duchowości franciszkańskiej, przyciągają ludzi poszukujących; są miejscem, gdzie cierpienie spowodowane brakiem wzroku przyjmowane jest z męstwem i pogodą; gdzie na równych prawach współpracują ze sobą osoby niewidome, pracownicy świeccy i siostry zakonne.

We wrześniu 1939 r., w czasie bombardowania Warszawy, matka Czacka zostaje ranna w głowę i traci oko. Po powrocie do Lasek kieruje odbudową zakładu.

W 1950 r. rozpoczyna się trwająca do śmierci choroba Róży Czackiej. Przekazuje kierownictwo swojej następczyni i wspiera dzieło modlitwą i ofiarą cierpienia. Matka Elżbieta Róża Czacka zmarła w opinii świętości 15 maja 1961 r. w Laskach. Została pochowana na cmentarzu, który znajduje się na terenie Ośrodka Szkolno-Wychowawczego w Laskach. Uroczystościom pogrzebowym przewodniczył ks. kard. Stefan Wyszyński, z którym współpracowała przez wiele lat.

Jej proces beatyfikacyjny na szczeblu diecezjalnym rozpoczął w grudniu 1987 r. ks. kard. Józef Glemp, po czym 8 lutego 1988 r. Stolica Apostolska wydała zgodę tzw. Nihil obstat na jego rozpoczęcie. Po zakończeniu części diecezjalnej, akta procesu zostały przekazane Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych do Rzymu, która 3 kwietnia 1998 r. po zapoznaniu się z tą dokumentacją wydała dekret o jego ważności. Na postulatora generalnego został wyznaczony ks. Sławomir Oder. W 2011 r. złożono tzw. Positio, wymagane w dalszej procedurze beatyfikacyjnej, a 9 października 2017 r. za zgodą Papieża Franciszka promulgowano dekret o heroiczności jej życia i cnót.

JG, KAI

NaszDziennik.pl