Ojciec Tomasz Maniura zachęcił uczestników:„ Mamy festiwal o wierze i żeby naprawdę przeżywać wiarę, trzeba mieć ewangeliczne spojrzenie, którego podstawą jest nie martwić się, […] tylko trzeba dać się poprowadzić. Więc zapraszam do doświadczenia Abrahama, któremu Bóg powiedział: »wstawaj i idź«. Więc my, słuchając hymnu, pójdziemy. I nie martwcie się...”.
Wyszli tak, jak stali – czasem jedynie w klapkach, w ręcznikach na głowach i bez odpowiedniego przygotowania do wędrówki. Zostawiając również plan na dzisiejszy dzień. Krok za krokiem pokonywali kolejne kilometry, aż dotarli do oddalonych o 5 km Rusinowic, gdzie mieści się ośrodek rehabilitacyjny dla osób niepełnosprawnych. Serdecznym uśmiechem przywitał młodych gospodarz miejsca – ks. Kazimierz Tomasiak, który podzielił się swoim doświadczeniem i świadectwem służby oraz opowiedział o działalności ośrodka. Niewątpliwie jest to miejsce, gdzie dokonują się wielkie dzieła, a ośrodek zmienia ludzkie historie, „rehabilitując nie tylko ciała, ale i dusze”. Świadectwo dała również pani Dorota – niewidoczna na co dzień bohaterka, będąca matką dwójki niepełnosprawnych dzieci. Po konferencji uczestnicy zjedli obiad, zatańczyli belgijkę, a wcześniej rozegrany został mecz piłki nożnej księża kontra świeccy. Do Kokotka wrócili również na własnych nogach, podziwiając uroki lublinieckich lasów i śpiewając pielgrzymkowe piosenki.
Po odpoczynku wszyscy spotkali się przy stole Pańskim, dziękując za doświadczenie dzisiejszego dnia. W drobnym geści wdzięczności symbolicznie mogli zostawić to, co materialne – ofiara zebrana podczas Mszy św. została przeznaczona na ośrodek w Rusinowicach. Podziękowania należy złożyć także pasterzowi gliwickiemu – ks. bp. Janowi Kopcowi, który przewodniczył dzisiejszej Eucharystii. Od wielu lat festiwal może liczyć na błogosławieństwo i życzliwość ze strony diecezji gliwickej, która udziela ogromnego wsparcia w inicjatywach podejmowanych dla młodych.
Na zakończenie dnia odbył się koncert zespołu Owca – rozgrzał on zarówno serca, jak i zziębnięte ciała uczestników, a teksty ich piosenek jeszcze bardziej pomogły zgłębiać temat festiwalu.
Dzień ten był doświadczeniem tego, jak niewiele potrzeba do szczęścia, bo mamy zdrowie i życie, którymi możemy dzielić się z innymi. Doświadczeniem, że aby iść, wystarczy zaufać, a o resztę Bóg się zatroszczy.
Galeria zdjęć z wydarzenia dostępna TUTAJ
