Wczorajsza myśl przewodnia to: „Wyjdź i walcz” – jak Abram, który wychodzi, by walczyć o swojego bratanka Lota, który dostał się do niewoli. Jest to moment ryzyka –Abram w jednej chwili rzuca na szalę wszystko, co posiada, również swoje życie, by ocalić to, co ważne.
Również uczestnicy Festiwalu Życia w Kokotku zostali wezwani do zadania sobie pytania, o jakie dobro i wartości powini zawalczyć.
– Zimno, nie zimno, ale ku Bogu trzeba przyjść – tymi słowami rozpoczął swoją konferencję ks. Mirosław Tosza – wczorajszy gość festiwalu i nietuzinkowa postać: razem z osobami bezdomnymi tworzy wspólnotę Betlejem w Jaworznie, a na swoim koncie ma również wyprawy rowerowe do Rzymu i Jerozolimy oraz traktorową – do Paryża.
Konferencja pokrzepiała dusze, ale w planie wczorajszego dnia znalazło się również coś dla ciała. Najodważniejsi uczestnicy podjęli ducha walki i wzięli udział w długo wyczekiwanym biegu festiwalowicza, mierząc się z błotem, deszczem, zimnem i własnymi słabościami. Klasyfikowani byli w pięciu kategoriach: mężczyźni, kobiety, osoby konsekrowane, osoby wyróżniające się przebraniem oraz prowincjałowie. W tej ostatniej bezkonkurencyjny okazał się o. Paweł Zając OMI.
Wszyscy biegacze zasłużyli na pamiątkowy medal, a najlepsi w swoich kategoriach dodatkowo nagrodzeni zostali przez dyrektora Banku Polskiego – otrzymali wydane monety upamiętniające zbliżającą się beatyfikację ks. kard. Stefana Wyszyńskiego.
Zwieńczeniem dnia była Eucharystia, której przewodniczył zwycięzca kategorii prowincjałów: o. Paweł Zając OMI. Nawiązując do sportowej rywalizacji oraz uroczystości Matki Bożej Częstochowskiej, powiedział, że „Maryja jest doskonałym przykładem walki duchowej – walczenia i zwyciężania”. – Nasze życie składa się ze zwykłych codziennych sytuacji i w nich także możemy zwyciężać: za każdym razem, kiedy klękasz do modlitwy – zwyciężasz; za każdym razem, kiedy sięgasz po Pismo Święte – zwyciężasz; za każdym razem, kiedy przystępujemy do spowiedzi – zwyciężamy. Zwyciężamy zło na wzór Maryi –wskazał.
Dzień ten można podsumować następującym zdaniem: „Nikt niczego nie miał, ale nikomu niczego nie brakowało”.
