Modlitwa zmienia naszą rzeczywistość

Aktualizacja: Wtorek, 28 lutego 2023 (08:08)

ROZMOWA z ks. Dariuszem Dąbrowskim COr, proboszczem parafii św. Jadwigi w Grodzisku Wielkopolskim.

Do „Naszego Dziennika” dołączony zostanie jutro obrazek z modlitwą za Ojczyznę. Dlaczego powinniśmy się modlić za Polskę?

– Modlitwa za naszą Ojczyznę jest jak modlitwa za własnych rodziców. Samo słowo „ojczyzna” łączy się ze słowami „ojciec” i „ojcowizna”, a te kojarzą się z rodziną i domem. Modlitwa za Ojczyznę to wyraz naszej miłości do rodzinnego domu. W życiu, jak wiemy, bywa różnie i nawet rodzinny dom potrafi mieć jakieś niedoskonałości czy braki, ale kochamy go takim, jakim jest. Dom rodzinny kochamy dlatego, że jest nasz. Traktujemy go jak dar Boży.

Podobnie jest z Ojczyzną. Pytanie, dlaczego należy się modlić za swój kraj, ściśle wiąże się z tym, dlaczego warto troszczyć się o to, co nas ukształtowało, co łączy nas z historią przodków oraz czemu zawdzięczamy język i kulturę, jaką reprezentujemy.

Święty Jan Paweł II uczył, że patriotyzm to postawa wyrastająca z miłości do kraju, w którym wzrastaliśmy, który nas ukształtował i dał nam naszą tożsamość.

Zatem patriotyzm to coś więcej niż tylko troska o doczesne dobro naszej Ojczyzny?

– Ojczyzna, a więc nasza „Patria”, odnosi nas do modlitwy „Ojcze nasz”, „Pater noster”. Wypowiadając te słowa, dane nam przez Jezusa, uświadamiamy sobie, że choć teraz idziemy przez ojczyznę ziemską, czyli doczesny świat, to jednak celem jest prawdziwa „ojcowizna w niebie”. Przez doczesność idziemy w konkretnych realiach i czasie, w konkretnym miejscu na mapie świata i w konkretnym kontekście kulturowym. I to jest piękny dar Boga, że w różnych miejscach na świecie droga do wieczności dokonuje się w różnorodności nacji i kultur.

To, co wyznacza naszą tożsamość, osadzone jest zawsze w konkretnym miejscu. W Apokalipsie czytamy, że poszczególne narody nie „kotłują się” tylko w chaosie historii, ale mają jasno określony cel swego istnienia: „przyjdą wszystkie narody i padną na twarz przed Tobą, bo ujawniły się słuszne Twoje wyroki” (15,4). Bóg w historię narodów wpisuje jednak indywidualną drogę zbawienia przez przyjęcie Chrystusa.