Wigilia Paschalna zwiastująca zmartwychwstanie Jezusa rozpoczęła się przed katedrą od liturgii światła. Ksiądz arcybiskup pobłogosławił ogień i odpalił Paschał. Potem
w uroczystej procesji kapłani i wierni przeszli do świątyni, w której były zgaszone światła. Tam sprawowana była liturgia słowa, chrzcielna i eucharystyczna.
W homilii metropolita wrocławski wskazał, że ta noc, Wigilia Paschalna upamiętniająca zmartwychwstania Pana, jest czuwaniem na cześć Jezusa Chrystusa. Święty Augustyn nazwał Wigilię Paschalną matką wszystkich świętych wigilii.
– Wszystko, co Kościół czyni, wszystko, co każdego
dnia dzieje się w Kościele, głoszenie Słowa Bożego, sprawowanie sakramentów świętych, ma odniesienie
do celebracji Wigilii Paschalnej. Ta celebracja stanowi centrum roku liturgicznego. Z niej wszystko, co dzieje
się w naszym chrześcijańskim życiu, bierze swój początek
i kształt – wyjaśnił ks. abp Józef Kupny. Wskazał, że Pan przychodzi, aby objawić moc swego ramienia w naszym życiu. W tych wszystkich chwilach, w których doświadczamy ciemności, niemocy, braku sensu życia, potęgi zła i grzechu – dodał metropolita wrocławski.
– Nie muszę chyba nikogo przekonywać, jak to ważne, kiedy w naszym życiu społecznym do głosu dochodzi grzech egoizmu, wrogości, nienawiści. A brakuje zwykłej solidarności i troski o dobro wszystkich. Właśnie w ten świat ludzkiej ciemności i grzechu wchodzi Chrystus.
I bierze na siebie całe zło, ludzką nienawiść i grzech,
by je unicestwić na drzewie krzyża za cenę swojego
życia – powiedział kaznodzieja.
Jego zdaniem nie da się pogodzić miłości miłosiernej, przebaczającej każdy grzech ze sprawiedliwością.
A Bóg znajdzie rozwiązanie. Aby pogodzić miłość
ze sprawiedliwością bierze na siebie ludzkie grzechy.
Ceną za nasze życie jest Jego śmierć.
– Wigilia Paschalna jest przeniknięta zmaganiem się ciemności i światła i zapoczątkowuje ostateczne zwycięstwo światłości nad ciemnością. Kiedy brakuje światła pochodzącego z Eucharystii i nauki Kościoła, wnętrze człowieka wygląda jak ciemny Kościół.
Ciemnością jest brak miłości, mówił św. Jan.
Kto nienawidzi swojego brata, żyje i działa w ciemności. Tyle wokoło nienawiści i ciemności. Kiedy my żyjemy
w światłości? Co tak naprawdę znaczy kochać brata? Tu nie chodzi o sentymentalność, rzucanie się na szyję. Tu chodzi o jedność, wzajemną akceptację, życzliwość – podkreślił metropolita wrocławski. Zwrócił uwagę, że to nie jest bez znaczenia, kiedy podnosi się paschał, kiedy słuchamy Słowa Bożego, kiedy zapalamy świece. Za nami dzień ciszy. Ale ta cisza nie oznacza bezczynności. Ona niesie ogromny ładunek nadziei – zaakcentował ks. abp Józef Kupny.
– To orędzie chcę dziś przekazać Wam wszystkim: dostrzeżcie Boga, który żyje, którego areną działania
jest Wasze życie i współczesny świat. On daje człowiekowi nową szansę i zawsze otwiera przed nim nadzieję
na przyszłość. Wejdźcie z kobietami do grobu, ale ze zmienionym sposobem patrzenia na Boga oraz na samych siebie – zaapelował ks. abp Kupny, kończąc homilię.
