Gizela Bawarska urodziła się w 985 r. w okolicach Ratyzbony. Mając zaledwie 10 lat, została zaręczona ze św. Stefanem, późniejszym królem Węgier.
Według świadectw kronik Gizela była też mądrą współrządzącą państwem, które dopiero dźwigało się z pogaństwa. Korzystając z tego, że święty małżonek był zajęty sprawami politycznymi i dał jej wolną rękę w czynieniu dobra, to szczodrze rozdawała jałmużnę i ofiary na cele kościelne. Ufundowała kilka klasztorów i kościołów, przez co wielce się przysłużyła utrwaleniu chrześcijaństwa na ziemi węgierskiej. Jej staraniom przypisuje się wystawienie katedry w Veszprem (gdzie obecnie znajduje się część jej relikwii).
Po śmierci św. Stefana w 1038 r. Gizela musiała przejść cały szereg udręk i prześladowań ze strony pretendentów do tronu, którzy chcieli przywrócić na Węgrzech pogaństwo. Przy pomocy brata, Henryka II, powróciła w 1045 r. do Niemiec, do Niederburga w pobliżu Pasawy, gdzie wstąpiła do benedyktynek. Zmarła jako ksieni tego opactwa w 75. roku życia w 1060 r.
