– Matka Najświętsza chciałaby, żeby wszystkie dzieci
były jak Łucja, Hiacynta i Franciszek. A wiecie o tym,
że w Polsce Matka Najświętsza objawiała się i mówiła takie same sprawy, tak samo prosiła dzieci, już 40 lat przed Fatimą? […] I mówiła ich językiem, a nie wolno było im mówić tym językiem, bo Niemcy mówili: „Nie wolno!
Tylko po niemiecku”. Matka Boża wcale Niemca nie słuchała, tylko mówiła zrozumiałym językiem, bo Matka Najświętsza kocha nas i nie słucha takich bęcwałów
– podkreślił redemptorysta.
Oprócz Różańca ważne jest także apostołowanie,
czyli ewangelizowanie, dawanie świadectwa wiary. Szczególne znaczenie ma ewangelizacja ludzi młodych.
– Dlaczego są tacy ludzie, co nie chodzą do kościoła
w Polsce? Albo są tacy ludzie, którzy występują przeciwko Panu Bogu, przeciwko Kościołowi. Są tacy ludzie w Polsce? Są tacy. A dlaczego? Bo nie wierzą w Pana Boga.
A dlaczego nie wierzą? Bo nikt im nie powiedział.
Czyli co? Mamy być apostołami, myśleć, jak ich doprowadzić. […] Jeżeli gdzieś ktoś nie pracuje
z młodzieżą, nie ewangelizuje, nie interesuje się,
to jest to potworny bęcwał w Kościele! Rozumiecie?
Tak trzeba mówić: to jest bęcwał! Leń! Pan Jezus gniewa się na takiego – wskazał o. dr Tadeusz Rydzyk CSsR.
Więcej zobacz TUTAJ.
W trakcie XXVI Ogólnopolskiej Pielgrzymki Podwórkowych Kół Różańcowych Dzieci na Jasną Górę odprawiona została Msza św., której przewodniczył ks. bp Antoni Długosz. Biskup senior archidiecezji częstochowskiej w homilii zwrócił uwagę na istotę nadziei w życiu każdego z nas.
– Kiedy nie było was jeszcze na świecie, tata zakochał się w mamie z wzajemnością. Postanowili o tym powiedzieć Panu Jezusowi. Mieli nadzieję, że zamieszka On w ich rodzinie. Poszli do kościoła. […] Podali sobie ręce, ksiądz obwiązał je stułą. Przyrzekli miłość i wierność, a gdy poszli na salę balową, Pan Jezus został z nimi i zamieszkał w ich domu. Po kilku miesiącach mamusia was urodziła.
Była wielka radość, bo rodzice żyli nadzieją, że będziecie zdrowi. Nadzieja pozostała, kiedy przyszliście na świat. Rodzice mieli nadzieję, żebyście nie tylko byli ich dziećmi, ale także dziećmi Pana Boga. Dlatego was ochrzcili
z nadzieją, że Pan Jezus da wam nowe życie. Tak się stało. […] Powoli poznajemy Pana Jezusa, aby przez całe życie wiedzieć o tym, że On nas kocha i chce, żebyśmy otrzymali zbawienie – zaakcentował duchowny.
Biskup pomocniczy senior archidiecezji częstochowskiej zaznaczył, że nadzieja towarzyszyła wszystkim ludziom, zanim jeszcze Pan przyszedł na świat. Jako przykład podał Abrahama, który wędrował do ziemi obiecanej.
– Był także wielki prorok Mojżesz, który otrzymał nadzieję. Miał wyprowadzić ludzi z niewoli egipskiej. On to uczynił. Otrzymał władzę i zwalczył wielkiego faraona, a później wędrował 40 lat do ziemi obiecanej. Miał nadzieję,
że przejdzie przez całą drogę. Są różne bardzo trudne sytuacje, ale nadzieja towarzyszy Mojżeszowi – wyjaśnił.
– Nadzieją żyją także ludzie, którzy nie wiedzą, co robić. Było 10 trędowatych, ale tylko jeden potrafił podziękować Panu Jezusowi – kontynuował ks. bp Antoni Długosz.
– Jezus uzdrowił także niewidomego człowieka, bo ten człowiek miał nadzieję, że Chrystus go uleczy. Tak się
też stało – zwrócił uwagę kapłan.
Duchowny zauważył, że „nadzieją na zwycięstwo żyją sportowcy. Aktorki z kolei żyją nadzieją, że będą najwspanialej prezentowały grę aktorską”. – Także nasza Madzia Buczek założyła kółka różańcowe i żyje nadzieją,
że będziemy odmawiali Różaniec, by ta nadzieja towarzyszyła nam przez całe życie – dodał.
– Co możemy zrobić, żeby nadzieja towarzyszyła naszemu życiu? Na pierwszym miejscu nadzieję będziemy pokładali w modlitwie [...] – podkreślił ks. bp Antoni Długosz.
Na koniec zaprosił wszystkich do wspólnej modlitwy.
– Panie Jezu, dziękujemy, że żyjemy nadzieją. Będziemy chcieli realizować Twoje plany, jakie nam dajesz. Chcemy tak postępować, jak Ty nas uczysz. Ta nadzieja niech
nam towarzyszy na co dzień. Amen – powiedział biskup pomocniczy senior archidiecezji częstochowskiej.
Więcej zobacz TUTAJ.
Gdy w niedzielę na Jasnej Górze zebrali się przyjaciele
oraz członkowie Podwórkowych Kół Różańcowych Dzieci,
do uczestników XXVI Ogólnopolskiej Pielgrzymki PKRD swoje słowa skierował o. Dariusz Paszyński CSsR,
który podziękował wszystkim zebranym za obecność.
– Bardzo gorąco dziękuję wam za obecność. Chciałbym
też bardzo gorąco podziękować za to, że modlicie się na różańcu. Podwórkowe Koła Różańcowe Dzieci mają 28 lat, to jest 26. pielgrzymka. To ogromna liczba dzieci na przestrzeni lat i ogromna modlitwa, która jest wciąż zanoszona wraz z Maryją do Boga. Modlitwa ta przynosi owoce, nawet nie zdajemy sobie sprawy, w jakich kwestiach. Dlatego proszę was dalej – módlcie się dalej każdego dnia na różańcu – zaapelował prowincjał Warszawskiej Prowincji Redemptorystów.
Duchowny podziękował także Magdalenie Buczek oraz
jej mamie za rozpoczęte i prowadzone przez nie dzieło. Odnosząc się do homilii wygłoszonej przez ks. bp. Antoniego Długosza, powiedział, że „każdego dnia
musimy mieć nadzieję”.
– Nawet teraz mamy nadzieję, że zaraz zjemy coś smacznego, że bezpiecznie wrócimy do domu. Rodzice mają nadzieję, że wysiłki i starania podejmowane dla was zaowocują tym, że jak dorośniecie, to przyjmiecie wiarę
i będziecie ją dalej przekazywać. A wy – tak ufam – macie nadzieję, że jak dorośniecie, to nie zawiedziecie swoich rodziców, oraz wiarę przekażecie dalej – zaznaczył
o. Dariusz Paszyński CSsR.
– Mam nadzieję, że za rok spotkamy się tutaj wszyscy razem i będzie nas tu o wiele więcej. Mam nadzieję,
że w przyszłości wielu z was, którzy czują głos powołania, by być księdzem, zakonnikiem lub siostrą zakonną,
że to wezwanie w swoim życiu usłyszą, rozwiną
i zrealizują. Niech ta nadzieja towarzyszy nam
wszystkim – dodał.
Więcej zobacz TUTAJ.
Rozszerzenie tematu znajdziesz TUTAJ.
