Na początku liturgii ks. Piotr Pławecki, proboszcz parafii Miłosierdzia Bożego w Zakopanem-Chramcówkach, mówił o radosnym momencie, jakim jest oddanie kaplicy na użytek pacjentów i personelu po dwóch latach remontów w Szpitalu Powiatowym im. Tytusa Chałubińskiego w Zakopanem. Podziękował ks. abp. Markowi Jędraszewskiemu, że przyjechał poświęcić kaplicę. – Dziękujemy, że właśnie z ręki arcypasterza ta kaplica będzie znowu ofiarowana dla całej wspólnoty, żebyśmy mogli się modlić, chwalić Pana Boga i wypraszać szczególną pomoc, zwłaszcza w godzinach cierpienia – dodawał ks. Piotr Pławecki.
Metropolita krakowski w czasie homilii zwrócił uwagę na XIII-wieczną sekwencję Stabat Mater Dolorosa, która jest przeznaczona do odmawiania w brewiarzu we wspomnienie Matki Bożej Bolesnej. Ksiądz arcybiskup zaznaczył, że Golgota stała się „prawdziwym sanktuarium, świętą przestrzenią”, która była wypełniona najpierw cierpieniem umierającego Jezusa, ale także cierpieniem i miłością Jego Przenajświętszej Matki i grupki kilku zaledwie osób: św. Jana i owych Marii, które towarzyszyły Panu Jezusowi w Jego publicznej działalności, począwszy od Galilei aż właśnie pod krzyż. – To w ich postawie możemy wyczuć bliskość i solidarność – mówił ks. abp Marek Jędraszewski.
– Ta przedziwna, święta przestrzeń umierania, miłości, solidarności, zła, żalu była także wypełniona przestrzenią nadziei – zauważył metropolita krakowski, podkreślając, że to właśnie Matka Boża jako jedyna „niosła w sobie nadzieję Kościoła w triumf Chrystusa nad śmiercią, grzechem i szatanem”. W tym kontekście zwrócił uwagę, że szpital jest „przestrzenią świętą” – „swoistym sanktuarium cierpienia”, które niosą w sobie pacjenci przeżywający zarówno ból, niepokój, jak i nadzieję. Zaznaczył, że szpital jest miejscem świętym także ze względu na to, że jest miejscem solidarności ze strony lekarzy, pielęgniarek, całej służby medycznej, którzy niosą pomoc, ale przede wszystkim są razem z cierpiącym człowiekiem.
– Chwila pożegnań człowieka odchodzącego z tego świata to jest szczególny rodzaj tworzenia nowych więzów; szczególna mądrość, która zazwyczaj wtedy się objawia, a która dla nas musi być świętym zobowiązaniem – mówił ks. abp Marek Jędraszewski, dodając, że odchodzenie i śmierć są świętymi momentami w życiu każdego człowieka.
Jak podkreślił, kaplica w szpitalu jest szczególnie świętą przestrzenią, bo w niej „jest obecny Chrystus w Najświętszym Sakramencie, bo można tutaj posilać się Jego Ciałem, bo można tutaj także odzyskać to, co jest najważniejsze, kiedy zbliża się chwila przejścia – poczucie, że Bóg przebacza, że jest miłosierny, że czeka na każdego, który z ufnością zbliża się do Niego, zapatrzony, wołający i wypowiadający te słowa, których Pan Jezus nauczył św. Faustynę Kowalską, a poprzez nią nas wszystkich: Jezu, ufam Tobie”.
– Niech ta święta przestrzeń, niech ta kaplica będzie wypełniona tym zwłaszcza wołaniem: Jezu, ufam Tobie. Niech będzie wypełniona wołaniem zanoszonym do Chrystusa za przyczyną Tej, do której Kościół od wieków zbliża się, wołając: „Pod Twoją obronę uciekamy się”. Niech będzie to zawsze miejsce, w których odradza się przez Chrystusa i w Chrystusie każdy człowiek – zakończył metropolita.
Przedstawiciel Rady Powiatu Tatrzańskiego przypomniał, że w herbie powiatu jest Matka Boża Jaworzyńska, a jego patronem jest św. Jan Paweł II, i zaznaczył, że dla takiego samorządu „nie może być obojętne, czy w jego instytucjach takich jak szpital, czy dom opieki społecznej jest pełniona opieka duszpasterska”. – Szpital jest miejscem, gdzie często lekarz, nawet jak nie ma takiej świadomości, współpracuje z Panem Bogiem w decyzji przedłużenia czy godnego zakończenia życia – mówił, dziękując arcybiskupowi, proboszczowi i kapelanowi, że w zakopiańskim szpitalu sprawowana jest duszpasterska służba wobec pacjentów i personelu.
Kapelan szpitala ks. Łukasz Kita CSMA podziękował arcybiskupowi za zaufanie, a władzom powiatowym i dyrekcji szpitala za zaangażowanie w dzieło powstania kaplicy. Zaznaczył, że jest pod wrażeniem, jak wielu pacjentów i członków personelu korzysta z kaplicy, aby się w niej pomodlić.
