Egwin urodził się w VII w. Kształcił się u benedyktynów
w Worcester. Tam został mnichem, a potem kapłanem.
W 693 r. powołano go na biskupstwo w rodzinnym mieście. Stał się reformatorem życia kościelnego. Bronił świętości małżeństwa, stawał w obronie sierot i wdów. Był doradcą Eldera, króla Mercji, jego syna Kenreda oraz Offy I, króla wschodnich Sasów. Podczas pobytu w Rzymie otrzymał
od papieża zgodę na rezygnację z biskupstwa.
W ostatnich latach życia pełnił obowiązki opata
w założonym przez siebie opactwie w Evesham.
Osiedlenie się tam było poprzedzone objawieniem Maryi, która powiedziała Egwinowi, gdzie chce mieć swój klasztor.
Zmarł 30 grudnia 717 r. Po śmierci dokonał wielu cudów: przywracał wzrok i słuch, uzdrawiał chorych. Jego relikwie były otaczane tak wielkim kultem, że w 1077 r. trzeba
było przebudować opactwo w Evesham, aby mogło pomieścić napływ pielgrzymów.
W ikonografii św. Egwin przedstawiany jest w stroju biskupim, w ręku ma rybę, która w pyszczku trzyma klucz.
