W Płocku 22 lutego, 95 lat temu, Siostra Faustyna usłyszała od Jezusa polecenie dotyczące wymalowania obrazu Miłosierdzia Bożego.
– Święta Siostra Faustyna przebywała w płockim klasztorze od maja lub czerwca 1930 r. do listopada 1932 r.
22 lutego 1931 r. wieczorem w klasztornej celi miała pierwszą wizję Pana Jezusa Miłosiernego. To była dokładnie, tak jak w tym roku, pierwsza niedziela Wielkiego Postu.
Siostra Faustyna tak pisze o tym w swoim „Dzienniczku”: „Wieczorem, kiedy byłam w celi, ujrzałam Pana Jezusa ubranego w szacie białej. Jedna ręka wzniesiona do błogosławieństwa, a druga dotykała szaty na piersiach. Z uchylenia szaty na piersiach wychodziły dwa wielkie promienie, jeden czerwony, a drugi blady. W milczeniu wpatrywałam się w Pana, dusza moja była przejęta bojaźnią, ale i radością wielką. Po chwili powiedział mi Jezus: – Wymaluj obraz według rysunku, który widzisz, z podpisem: Jezu, ufam Tobie. Pragnę, aby ten obraz czczono najpierw w kaplicy waszej i na całym świecie”. To objawienie zapoczątkowało misję św. s. Faustyny głoszenia ludzkości prawdy o miłosierdziu Bożym.
Pierwszym zadaniem związanym z głoszeniem orędzia, było polecenie dotyczące właśnie wymalowania obrazu Miłosierdzia Bożego z podpisem „Jezu, ufam Tobie”.
Jezus przywiązał do obrazu obietnicę i powiedział: „Obiecuję, że dusza, która czcić będzie ten obraz, nie zginie. Obiecuję także, już tu na ziemi, zwycięstwo nad nieprzyjaciółmi, a szczególnie w godzinę śmierci. Ja sam bronić ją będę jako swej chwały” (Dz. 48).
W Płocku miało też miejsce pierwsze objawienie dotyczące prośby ustanowienia święta Miłosierdzia Bożego?
– Tak. W Płocku, 95 lat temu, Jezus przekazał św. Siostrze Faustynie po raz pierwszy pragnienie ustanowienia święta Miłosierdzia Bożego.
W tygodniu następującym po objawieniu obrazu Jezusa Miłosiernego Siostra Faustyna podczas sakramentu pokuty opowiedziała o swojej wizji. Spowiednik wyraził przekonanie, że Panu Jezusowi chodzi o to, aby obraz ten wymalowała w swojej duszy. Jednak już odchodząc od konfesjonału, Siostra Faustyna usłyszała wewnętrznie słowa: „Mój obraz w duszy twojej jest. Ja pragnę, aby było Miłosierdzia święto. Chcę, aby ten obraz, który wymalujesz pędzlem, żeby był uroczyście poświęcony w pierwszą niedzielę po Wielkanocy, ta niedziela ma być świętem Miłosierdzia” (Dz. 49). Jest pięć form kultu miłosierdzia Bożego, które Pan Jezus objawił św. Siostrze Faustynie i do których przywiązał obietnice dla wszystkich. Są to: obraz Jezusa Miłosiernego, święto Miłosierdzia Bożego, Koronka do Miłosierdzia Bożego, Godzina Miłosierdzia, szerzenie czci Miłosierdzia. Dwie z nich zostały objawione właśnie w Płocku. Dlatego to miejsce jest tak wyjątkowe.
W miejscu pierwszego objawienia Jezusa Miłosiernego w Płocku dziś wznosi się sanktuarium. Jakie były losy tutejszego klasztoru Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia?
– Początki naszego zgromadzania w tym miejscu sięgają roku 1899. Nasze siostry pomagały tu dziewczętom zagubionym moralnie. Przyjmując je do Zakładu Anioła Stróża (pod taką nazwą funkcjonował dom), siostry zapewniały im bezpieczną przystań, miejsce, w którym mogły przybliżyć się do Pana Boga, odkryć na nowo swoją godność dziecka Bożego, nabyć potrzebne w życiu umiejętności i ukończyć szkołę. Po opuszczeniu Zakładu dziewczęta układały sobie życie, znajdując pracę, zakładając rodziny.
Najcięższy okres dla płockiego klasztoru przypada na lata po II wojnie światowej. Władze komunistyczne podejmowały w tym czasie różne działania w celu usunięcia sióstr ze Starego Rynku. W 1950 r. na podstawie decyzji Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Warszawie dom zakonny w Płocku i prowadzony w tym miejscu przez siostry Zakład Anioła Stróża przestały istnieć. Wszystkie przebywające tu siostry zostały eksmitowane i wywiezione do filii zgromadzenia w Białej koło Płocka. W naszej sprawie interweniował nawet bł. kard. Stefan Wyszyński, który zwrócił się z prośbą do Bolesława Bieruta, aby siostrom pozwolono wrócić do płockiego klasztoru, jednak te zabiegi okazały się bezskuteczne. Nieruchomości upaństwowiono, a nasze siostry przez czterdzieści lat nie miały na to miejsce prawa wstępu. Zgromadzenie odzyskało swoją własność dopiero w 1990 r. Siostry wróciły do zrujnowanych budynków. Po jednej z kamienic została tylko fasada od strony Starego Rynku, a po oficynie, w której mieszkała Siostra Faustyna i w której miała pierwsze objawienie Jezusa Miłosiernego – jedynie fundamenty. Wszystkie budynki trzeba było odbudować lub gruntownie wyremontować, tak aby siostry mogły mieszkać w godnych warunkach. Historię tego miejsca doskonale dokumentuje książka „Betlejem orędzia miłosierdzia”.
Bóg nie dał zapomnieć o tym miejscu. Trwa jego rozbudowa. Na jakim obecnie jest etapie?
– W dniu kanonizacji św. Siostry Faustyny kaplica Bożego Miłosierdzia w klasztorze Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia przy Starym Rynku 14/18 w Płocku zostało ustanowione sanktuarium Bożego Miłosierdzia. Ze względu na przybywających licznie pielgrzymów, pomimo niewielkich środków na ten cel, w 2015 r. rozpoczęto rozbudowę sanktuarium. Dawna kaplica jest obecnie przedsionkiem nowego kościoła. Miejsce objawień zaznaczone jest wgłębieniem w wieży wzniesionej w miejscu, gdzie dawniej stał budynek domu zakonnego sióstr – ten, w którym mieszkała św. Siostra Faustyna.
Sanktuarium zostało w pełni oddane do użytkowania dopiero w lutym 2025 r. W nowym kościele sprawowane są Msze św., nabożeństwa, modlimy się w Godzinie Miłosierdzia, a w ciągu dnia trwa adoracja Najświętszego Sakramentu.
Na chwilę obecną skończonych jest około 80 proc. prac, jakie zostały zaplanowane do wykonania. Aktualnie trwa wykończenie wnętrza świątyni. Konieczne są m.in. prace: położenie posadzki w kościele, wykonanie docelowych ławek i oddzielenie kaplicy objawienia od głównej części sanktuarium. W dalszych planach jest też wykończenie muzeum – obecnie jest ono w stanie surowym. Jego zalążkiem jest rekonstrukcja pieca, przy którym pracowała św. Siostra Faustyna. W muzeum można zobaczyć także tymczasową rekonstrukcję celi zakonnej – miejsca, gdzie objawił się św. Siostrze Faustynie Pan Jezus.
Kiedy planowana jest konsekracja nowej świątyni?
– Z pokorą podchodzimy do terminu konsekracji. Chcemy, aby miała ona miejsce, gdy świątynia będzie wykończona. Mamy jednak nadzieję, że nowy kościół zostanie konsekrowany jeszcze przed setną rocznicą objawień bądź też właśnie w tę okrągłą rocznicę. Wszystko zależy od tempa, w jakim uda nam się uzbierać środki na rozbudowę, oraz postępu w pracach. Na stronie https://faustynaplock.pl/ znajdują się informacje o tym, jak wesprzeć rozbudowę sanktuarium. Każda, nawet mała wpłata przybliża nas do dnia konsekracji tej, jakże ważnej, świątyni na mapie orędzia miłosierdzia Bożego, i za każdą jesteśmy wdzięczne. Wszystkich ofiarodawców polecamy codziennie w modlitwie.
Trwa też Wielka Nowenna przed 100-leciem płockich objawień. Na czym polega?
– Określamy ją jako „Dar dla Jezusa Miłosiernego”. W jej ramach zachęcamy do odmówienia tylu Koronek do Miłosierdzia Bożego, ile lat danego roku mija od daty objawienia obrazu. W tym roku do odmówienia jest 95 Koronek. Każdy, kto chce złożyć taki duchowy dar, modląc się, wypełnia przygotowany folderek, który po odmówieniu modlitw i wypełnieniu przesyła na adres naszego sanktuarium. Podczas centralnej Mszy św. 22 lutego folderki są niesione w procesji z darami i składane przed ołtarzem.
Folder na kolejną rocznicę udostępniamy na stronie naszego sanktuarium co roku po 5 października (wspomnienie liturgiczne św. Siostry Faustyny).
W tym roku na centralnej Sumie odpustowej 22 lutego o godz. 12.00 obecnych będzie dwóch biskupów: pasterz diecezji płockiej ks. bp Szymon Stułkowski oraz ks. bp Romuald Kamiński z diecezji warszawsko-praskiej. Zapraszamy do wspólnej modlitwy, także przez transmisję on-line na platformie YouTube.
