– Gdy stoimy w obliczu wielkiego cierpienia, często nie znajdujemy słów, by kogoś pocieszyć. A przecież strata ukochanego dziecka jest właśnie takim cierpieniem, które przekracza ludzkie wyobrażenia – powiedział w homilii
ks. dr Janusz Kościelniak, diecezjalny duszpasterz rodzin dzieci utraconych. – Słowa z Księgi Lamentacji, które dziś usłyszeliśmy, mogą być wskazówką, jak przetrwać ten czas: „Dobrze trwać w milczeniu, szukając ratunku
od Pana” – dodał.
– Często nasze słowa mogą się wydawać jakby nie
na miejscu. Ale przychodzimy dziś do Boga i prosimy
Go o to, by nas przeprowadził przez ten trudny czas.
Bóg Ojciec chce nas zapewnić przede wszystkim o tym,
że wasze dzieci żyją w wieczności. Oczywiście, pojawia
się pytanie o to, dlaczego na tej ziemi żyły tak krótko.
Nie znajdziemy na to odpowiedzi. Ale wiara pozwala nam trwać w nadziei, że kiedyś się z tymi dziećmi spotkamy.
A dziś łączy nas miłość, która jest silniejsza niż śmierć
– zaznaczył kaznodzieja.
Dodał, że ludzie żyjący na ziemi są częścią Kościoła pielgrzymującego.
– My jesteśmy jeszcze w drodze. Ale jest też Kościół cierpiący, czyli ci wszyscy, którzy w czyśćcu oczekują
na wejście do nieba. I jest wreszcie Kościół chwalebny,
ten triumfujący. I częścią tego Kościoła są już wasze dzieci – zwrócił się do rodzin obecnych podczas ceremonii.
– Wasze dzieci dziś spoglądają na was i modlą się razem
z wami – zaakcentował.
Ksiądz Kościelniak podkreślił, że rodzicielstwo nie kończy się z chwilą śmierci dziecka.
– Drodzy rodzice, jesteście rodzicami już na zawsze.
To się nigdy nie zmieni. Wasze dzieci żyją i są waszymi orędownikami w niebie. A wasza tęsknota i żal
są naturalne – podkreślił kapłan.
– Dziś żyjemy nadzieją na to, że kiedyś wasze dzieci
wyjdą wam na spotkanie – dodał.
Diecezjalny duszpasterz rodzin dzieci utraconych homilię zakończył słowami Psalmu 25: „Strzeż mego życia i wybaw mnie, bym się nie zawiódł, gdy się uciekam do Ciebie. Niechaj mnie chronią niewinność i prawość, bo w Tobie, Panie, pokładam nadzieję”.
Po Mszy Świętej uczestnicy ceremonii odmówili
Akt zawierzenia zmarłych dzieci Bożemu miłosierdziu.
We wspólnej modlitwie uczestniczyły rodziny zmarłych dzieci oraz pracownicy Polskiego Stowarzyszenia Obrońców Życia Człowieka. Organizatorem pogrzebu był Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w Krakowie.
Prochy dzieci zostały przekazane przez Szpital Specjalistyczny im. S. Żeromskiego w Krakowie, Szpital Specjalistyczny im. L. Rydygiera w Krakowie, Centrum Medyczne Ujastek w Krakowie oraz Szpital Uniwersytecki
w Krakowie. Pochodzą z okresu od 1 czerwca 2024 r.
do 31 grudnia 2025 r.
W każdy drugi piątek miesiąca o godz. 18.00 diecezjalny duszpasterz rodziców po stracie odprawia Eucharystię
w intencji pogrążonych w żałobie rodziców i rodziny.
Msze Święte sprawowane są w sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Krakowie-Łagiewnikach. W czasie Eucharystii rodziny składają na ołtarzu kartki z imionami zmarłych dzieci. Następnie prowadzona jest adoracja,
która kończy się indywidualnym błogosławieństwem Najświętszym Sakramentem.
Obecnie obowiązujące w Polsce prawo wymaga,
aby dokonać pochówku dziecka na każdym etapie ciąży,
o ile jego szczątki lub ciało udało się zabezpieczyć.
Jeśli rodzina (z jakichkolwiek przyczyn) nie zdecyduje
się na odebranie ciała ze szpitala, obowiązek pochówku dziecka spoczywa na gminie (Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 7 grudnia 2001 r. w sprawie postępowania ze zwłokami i szczątkami ludzkimi).
Informacje o kolejnych zbiorowych pogrzebach dzieci utraconych można uzyskać na kilka sposobów: dzwoniąc do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej, do szpitala,
w którym doszło do utraty dziecka, a także śledząc strony internetowe Polskiego Stowarzyszenia Obrońców Życia Człowieka (www.pro-life.pl) oraz Wydziału Duszpasterstwa Rodzin w Krakowie (https://wdr.diecezja.pl).
