Po zakończeniu oktawy Bożego Ciała obchodzimy dziś uroczystość ku czci Najświętszego Serca Pana Jezusa. Jaka jest jej geneza?
– Geneza tej uroczystości związana jest z utrwaleniem się pobożności i kultu Najświętszego Serca Jezusowego. Święta Kongregacja Obrzędów 26 stycznia 1765 r. wydała stosowny dekret zatwierdzając oficjum i Mszę św. tej uroczystości. Niespełna dwa tygodnie później, bo 6 lutego 1765 r., dekret ten promulgował Papież Klemens XIII.
Cel wprowadzonej uroczystości był i pozostaje niezmienny: odnawiać pamięć o Bożej miłości! To stwierdzenie doskonale wyraża sens uroczystości ku czci Najświętszego Serca Jezusowego. Tajemnica Bożej miłości domaga się, aby o niej przypominać.
Zatwierdzenie formularza liturgicznego tej uroczystości miało miejsce w okresie kwitnącego racjonalizmu, w czasie gdy przedstawiciele oświeceniowi zaczęli deprecjonować społeczne znaczenie wiary katolickiej, chcąc zredukować religię do sfery jedynie wewnętrznej, a tym samym prywatnej.
Zaczęły się z czasem pojawiać, i dziś również dochodzą do głosu, absurdalne zarzuty w odniesieniu do kultu Najświętszego Serca, że czcimy „kawałek” Pana Jezusa, nie oddając czci Osobie, tylko Sercu. Na ten zarzut odpowiedział już Papież Pius XII w encyklice „Haurietis aquas” – o nabożeństwie do Najświętszego Serca. Tłumaczy, że serce jest symbolem miłości, a zatem osoby, która kocha. Serce Jezusa jest symbolem Bożej miłości, i o tym ta uroczystość ma nam przypominać.
Drogi Czytelniku,
cały artykuł jest dostępny w wersji elektronicznej „Naszego Dziennika”.
Zapraszamy do zakupu w sklepie elektronicznym
