Jak wyjaśniła s. Anna Czajkowska ze Zgromadzenia Wspomożycielek Dusz Czyśćcowych, która zajmuje się w zgromadzeniu formacją członków Apostolstwa Pomocy Duszom Czyśćcowym, tegoroczna pielgrzymka wpisała się w Rok Świętego Franciszka z Asyżu patrona ubogich. Była też przypomnieniem o trosce nie tylko o ubogich, bezdomnych, wykluczonych żyjących wśród nas, ale i zwróceniem uwagi na dusze takich osób, by nie były podwójnie zapomniane, za życia i po śmierci.
Jak podkreślali uczestnicy pielgrzymki, choć Kościół w liturgii modli się za zmarłych każdego dnia, to ważna jest nasza osobista pamięć o tych, którzy odeszli, za bliskich zmarłych.
Zgromadzenie Sióstr Wspomożycielek Dusz Czyśćcowych powstało w 1889 r. Założone zostało przez bł. Honorata Koźmińskiego i m. Wandę Olędzką. To jedyne w Polsce a drugie w Europie żeńskie zgromadzenie zakonne, którego głównym celem jest niesienie pomocy duszom czyśćcowym. Siostry Wspomożycielki są zgromadzeniem bezhabitowym. Żyją według Reguły i Życia Braci i Sióstr Trzeciego Zakonu Regularnego św. Franciszka z Asyżu. Ratują dusze zmarłych ofiarując Bogu w ich intencji całe swoje życie: śluby zakonne, modlitwy, prace apostolskie, publikacje o tematyce eschatologicznej, trudy i radości życia we wspólnocie życia konsekrowanego, uczynki miłosierdzia, wyrzeczenia, ofiary i odpusty.
Ponad 40 lat temu na prośbę osób świeckich zainteresowanych pomocą zmarłym powstało Apostolstwo Pomocy Duszom Czyśćcowym. Apostolstwo tworzą przeważnie osoby świeckie, ale są także kapłani, klerycy oraz zakonnice i zakonnicy z różnych zgromadzeń. Decyzją władz Zgromadzenia w 2010 r. została nadana nazwa: Apostolstwo Pomocy Duszom Czyśćcowym (APDC).
– Modlitwa, post, jałmużna, odpusty – takie formy poleca nam Kościół katolicki – przypominali uczestnicy pielgrzymki.
Arkadiusz Ciomek z okolic Błaszek o tej modlitewnej intencji mówi, ze jest powołaniem, misją, Bożą łaską.
– To świadomość, że życie nie kończy się tu na ziemi, a umierając nie jesteśmy jeszcze w pełni ukształtowani do Bożej miłości, która na nas czeka – mówił pielgrzym. Wyjaśniał, że zmarli w czyśćcu nie doświadczają jeszcze pełnego zjednoczenia z Bogiem i cierpią z powodu tego oddalenia, z powodu tego, co wymaga jeszcze oczyszczenia. Ci którzy na ziemi nie do końca wydoskonalili się w miłości do Boga i bliźniego sami już nie mogą sobie pomóc, ale pomoc i miłosierdzie mogą otrzymać od żyjących.
Siostra Czajkowska zwraca uwagę, że najbardziej pomaga zmarłym to wszystko, co nas samych zbliża do Boga, pomaganie zmarłym wymaga od nas wysiłku duchowego i pogłębionego spojrzenia na czyściec w wierze, nie chodzi o automatyczne wypełnianie pobożnych praktyk.
Ewa Żukowska w Apostolacie jest od 8 lat, trafiła tu po śmierci męża. – Tu znalazłam swoje miejsce w Kościele – mówi o Apostolacie. Mówi o tym, że doświadcza w swoim życiu również pomocy ze strony dusz czyśćcowych, za które się modli.
Pielgrzymka rozpoczęła się w sobotę o 15.00 Koronką do Bożego Miłosierdzia i adoracją Najświętszego Sakramentu w intencji zmarłych. Następnie celebrowana była Msza św. pod przewodnictwem ks. bp. Stanisława Salaterskiego, biskupa pomocniczego diecezji tarnowskiej. Uczestnicy wysłuchali konferencji o. Grzegorza Filipiuka OFMCap.
Po Apelu jasnogórskim rozpoczęło się nocne czuwanie z Mszą św. Podczas czuwania odbyło się m.in. nabożeństwo za zmarłych „De profundis”, nabożeństwo przejścia „Transitus Christi”.
