Maria z Magdali, uzdrowiona przez Pana Jezusa, towarzysząc Mu w Jego wędrówkach, usługiwała Mu z wielką miłością (por. Łk 8,3). Gdy uczniowie opuścili swojego Mistrza, Maria Magdalena stała pod krzyżem wraz z Maryją, innymi niewiastami oraz św. Janem (por. J 19,25).
O brzasku dnia Paschy ukazał się jej Jezus i posłał ją, aby głosiła apostołom o Jego zmartwychwstaniu (por. Mk 16,9; J 20,11-18). Kult św. Marii Magdaleny jest powszechny w Kościele tak na Zachodzie, jak i na Wschodzie. Ma ona swoje sanktuaria, do których od wieków licznie podążają pielgrzymi.
W Efezie pokazywano jej grób i bazylikę wystawioną nad nim ku jej czci. Kiedy zaś Turcy zawładnęli miastem, jej relikwie miały zostać przeniesione z Efezu do Konstantynopola za cesarza Leona Filozofa (886-912). Kiedy krzyżowcy opanowali Konstantynopol (1202-1261), mieli przenieść relikwie Marii Magdaleny do Francji, do Vezelay, gdzie po dziś dzień doznają czci. We Francji jest jeszcze jedno sanktuarium św. Marii Magdaleny, w La Saint Baume. Maria Magdalena jest patronką zakonów kobiecych; Prowansji, Sycylii, Neapolu; dzieci, które mają trudności z chodzeniem, fryzjerów, kobiet, osób kuszonych, ogrodników, studentów i więźniów.
