Obecnie dzietność w całej Unii Europejskiej osiągnęła najniższy poziom w historii badań. Na ten dramatycznie zły wynik wpływa również bardzo słaba sytuacja demograficzna w Polsce. W naszej Ojczyźnie potrzeba zmiany nastawienia do małżeństwa i rodziny, potrzeba otwarcia na życie i wielkoduszności małżonków. Potrzeba przemiany serc!
Podjęliśmy wielką modlitwę o uratowanie demografii Polaków, o uzdrowienie niepłodnych małżeństw, o wzbudzenie wśród małżonków pragnienia posiadania dzieci i o liczne rodziny wielodzietne, które są skarbem Narodu. Dzisiaj, 19 listopada, gdy obchodzimy 10. rocznicę Jubileuszowego Aktu Przyjęcia Jezusa Chrystusa za Króla i Pana, kończymy Nowennę do św. Gerarda Majelli CSsR, patrona matek oczekujących dziecka, rodzin starających się o potomstwo.
Rozważania inspirowane myślą i życiem tego włoskiego zakonnika, którego relikwie właśnie peregrynują po Polsce, ukazywały się codziennie w „Naszym Dzienniku” i na naszym portalu (NaszDziennik.pl). Modliliśmy się w łączności z sanktuarium NMP Gwiazdy Nowej Ewangelizacji i św. Jana Pawła II w Toruniu.
DZIEŃ DZIEWIĄTY
ROZWAŻANIE
Ostateczny cel
Święty Gerard Majella fizycznie nigdy nie był silny. Ciężka praca w służbie innym i ostre umartwienia, jakim się poddawał, pogorszyły gruźlicę, która pokonała go w wieku zaledwie 29 lat. Zawsze myślał o śmierci poważnie, choć bez lęku, jako o przejściu do wiecznej szczęśliwości. Gdy zbliżał się moment konania, szeptał: „Chcę umrzeć dla miłości Twojej, Jezu mój; niech się spełni Twoja wola!”. Po jego śmierci zadzwoniły nie żałobne, lecz świąteczne dzwony; ludzie z całej okolicy schodzili się w przekonaniu, że umarł święty. Zazdrościli mu jego mądrości życia i mądrości umierania. Ale też cieszyli się, że otrzymali nowego orędownika w niebie. W epoce wysoko rozwiniętej medycyny, zdobyczy biotechnologii, w epoce chirurgii plastycznej, kultu ciała, zdrowia i młodości śmierć stała się tematem tabu. Wielu ludzi unika myślenia i mówienia o niej, odwraca wzrok od ludzi starych i chorych. Niektórzy odwiedzają cmentarze tylko na pierwszego listopada, za to z wielką pompą, by zagłuszyć wstyd. Żegnając przyjaciół i bliskich, sami przed sobą udają, że tu, na ziemi, będą żyć wiecznie. A przecież nie zmieni to faktu, że „w godzinie, której się nie spodziewacie, Syn człowieczy przyjdzie” (Łk 12,40). Patrząc dziś na przykład św. Gerarda, chcemy sobie uświadomić, jak ważne jest, by żyć na co dzień w stanie łaski uświęcającej i zawsze być przygotowanym na moment odejścia z tego świata. Wielu ludzi zawdzięczało swoje nawrócenie spotkaniu z tym świętym bratem, którego Bóg obdarzył umiejętnością czytania w sumieniach. Znalazłszy się w chwale nieba, Gerard jako patron dobrej spowiedzi nie przestaje swoim wstawiennictwem wspomagać biednych grzeszników. Również i my w każdą spowiedź wkładajmy tyle przekonania, ile chcielibyśmy włożyć w naszą ostatnią spowiedź. Niech nasze serce będzie zawsze czyste i gotowe, by spotkać się z Panem, tak by myśl o śmierci nie napełniała nas lękiem, ale nadzieją wiecznego przebywania z Bogiem, który jest Miłością. O to właśnie prośmy często naszego świętego orędownika.
MODLITWA
Święty Gerardzie, opiekunie strapionych, ogarniętych lękiem, zagubionych w grzechu i niepewności co do miłosierdzia Bożego! Ty wybrałeś drogę życia zakonnego, aby zostać świętym. Rozmiłowany w Chrystusie Ukrzyżowanym, dołączyłeś swoje cierpienia do Jego ofiary. Dlatego też potężne jest dziś twoje orędownictwo w niebie. Kończąc tę nowennę, żywię mocną nadzieję, że wyprosisz mi u Boskiego Odkupiciela te łaski, które są mi najbardziej potrzebne do zbawienia. Amen.
Ojcze nasz…,
Zdrowaś, Maryjo…,
Chwała Ojcu…
Litania do św. Gerarda.

